Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/3324 K.2014/6834

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 25.11.2013 tarihli direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi oluduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece “...Taraflar arasında imzalanan sözleşmede işe başlama ve bitim tarihinin, sözleşme süresinin gösterildiği açıkça "belirli süreli iş sözleşmesi" düzenlendiği, davacının mühendis olduğu, üretim- AR-GE ve teknik bölümde uzman, " üretim- teknik genel müdür yardımcısı " olarak görev yaptığı, yapılan işe göre de belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmasının mümkün olduğu,

diğer yandan taraflar arasındaki maillerden ve davalının imzalanmak üzere hazırladığı fesih protokolünde de açıkça belirli süreli sözleşme ibaresinin yazılı olması nedeniyle davalının da bunu kabul ettiği bu nedenlerle sözleşmenin belirli süreli olduğunun kabuliyle davacının aylık maaşının ....000,00 TL ve bakiye süresinin de 12 ay olduğu 12 x ....000,00TL =192.000,00 TL bakiye süre ücreti alacağı bulunduğu,

davacının fesihten sonra gerek bakiye süre içinde gerekse sonrasında çalışmadığı gelir elde etmediği bu nedenle düşülecek miktar bulunmadığı ancak Yargıtay kararları da dikkate alınarak takdiren %50 indirim yapılmasının dosya kapsamı ve delillere göre yerinde olduğu gerekçesiyle 96.000,00 TL brüt bakiye süre ücret alacağına hükmedilmesine ilişkin karar Dairemizin 05/07/2013 gün ve 2013/12212 Esas, 2013/12747 Karar sayılı kararı ile “..Somut olayda;

davacının AR-GE'den sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmakla davacının yaptığı işin niteliği nazara alındığında, belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesinin objektif şartının varlığından bahsedilemeyeceği, taraflar arasındaki sözleşmenin başından itibaren belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunun kabulü gerekeceği davacının bakiye süre ücretine dair talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda bozma konusu yapılan bakiye süre ücreti bakımından dosya kapsamı ve mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacıyla yapılan sözleşmenin belirli süreli olduğu, tarafların iradesinin bu yönde olduğu, sözleşmenin devamında ve fesih aşamasında işverence davacıya bakiye süre ücreti ödenmesi gündeme geldiğinde sözleşmenin belirli süreli olduğunun işverenin kabulünde olduğu, her iki tarafında menfaatine olduğu, belirli süreli sözleşme yapma hakkının kötüye kullanılmadığı, 4857 sayılı iş Yasasının 11. maddesinde sayılan bir olgunun ortaya çıkması halinde belirli süreli sözleşme yapılmış olduğu sonuç ve kanaatine varılarak, ilk hükümde direnilmiştir ve bakiye süre ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.