Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/3517 K.2014/10518

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır. Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar.

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir.

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Somut olayda davacı, uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, hukuka aykırı günlük araç kullanma süresinn ve alabileceği yol uzunluğunun ihlal edilerek şirket yetkilerinin zorlamaları ve baskıları sonucu günlük araç kullanma süresinin 13 saat olduğunu ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı yanında fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil ve ücret alacağı ile sefer primlerinin tahsilini talep etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı ise, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe gelmemesi, işverene ait uhdesinde bulunan iş avansını kapatmaya yanaşmaması yakıt hesabını vermemesi veya verememesi ve halen de şirkete bulunan borçlarını eda etmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiş, karşılık dava ile de davacı/karşı davalının şirkete olan borcunun hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği ve davacının fazla mesai hususunda dosyadaki deliller, tanık beyanları ve çalışma süreleri dikkate alınarak günlük yarım saat fazla mesai yaptığı hususu kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı tanığı E. K. C. tek şoför olarak çalıştıklarını, Avrupa ülkeleri hariç kominist ülkelerde 13-15 saat çalışıldığını, Avrupa ülkelerinde ise 9 saat araç kullanıldığını beyan etmiştir.

Dosyada davacının yurt dışı çalışmaları sırasında fazla çalışma yaptığına dair tanığın bu beyanından başka delil yoktur.

Kaldı ki dosyada birden fazla bilirkişi raporu olup mahkemece hükme esas alınmayan rapor ve ek raporlarda davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığı belirtilmiş, hükme esas alınan raporda ise bir kısım yargı kararları dayanak gösterilerek günlük 30 dakika fazla çalışma yaptığı soyut gerekçe ile belirlenerek hesaplama yapılması da dosya içeriğine uygun değildir.

Dolayısıyla yukarıda yapılan açıklamalar da dikkate alınarak davacının yurt dışı tır şoförü olarak çalışması ve Yargıtay'ın yerleşik uygulamaları ve dosya içeriğinden davacının fazla çalışma yaptığını ispat edemediği görülmekle, fazla çalışma alacağının reddi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme sonucu kabulü yönünden hüküm kurulması hatalıdır.