Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/4078 K.2014/12512

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297.nci maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanına hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.( Hukuk Genel Kurulu-2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı kararı)

Somut Olayda; Mahkemece karar gerekçesinde, "tüm dosya kapsamından davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının bulunduğu" şeklinde açıklama yapılmakla yetinilmiş olup, davacının ne şekilde kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, feshin ne şekilde gerçekleştiği ve kabul edilen alacaklara nasıl hak kazanıldığı açıklanmadan karar verilmiştir. Mahkeme kararları gerekçeli olmak zorundadır. Kabul edilen alacakların neden ve ne şekilde kabul edildikleri açıklanmaksızın yetersiz gerekçe ile karar verilmiş olması hatalı olup bu durum öncelikle bozma nedenidir.

2-Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında, "kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı ve ihbar tazminatı alacakları yönünden davanın kabulüne, 6983 TL alacağın davalıdan alınıp davacıya verilmesine" şeklinde hüküm tesis edilmiştir. Hüküm fıkrasında hangi alacağın ne kadar olduğu ayrıntılı olarak belirtilmemiş olması infazda tereddüte neden olacağından, kabul edilen alacaklardan hangi alacağın tam olarak ne kadar olduğu ayrı ayrı belirtilmeden tüm alacak miktarları toplanarak toplamının kabul edildiğinin belirtilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davalı M.. B.. harçtan muaf olduğu halde davalı bakanlık aleyhine harca karar verilmiş olması hatalı olup kabule göre bu durum ayrıca bozma nedenidir.

4-Yine; davacı 2003 yılında iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının tahsili için açtığı davadan feragat etmiş ve söz konusu dava feragat nedeniyle reddedilmiştir. Anılan davada davacı 2003 yılında fesih olgusunu kabul etmiş olup söz konusu dava tarihinden sonra yeniden işe girmiş ve çalışmaya başlamıştır.

2003 yılından sonra davacının yeniden işe girişi yeni bir iş sözleşmesi olup, 2003 yılı öncesindeki çalışmasına ilişkin alacaklarından davacı feragat etmiş olması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer alacakların 2003 sonrası çalışması bakımından hesaplanması gerektiği halde, feragat ettiği dönem dikkate alınmaksızın davacının tüm hizmet süresine göre kıdem tazminatı hesaplanmış olması hatalı olup, kabule göre bu durum da ayrıca bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.