Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/4309 K.2014/11559

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, 6100 sayılı HMK'nun 298/2.maddesi gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa 23.01.2014 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.

Kısa kararda 10.399,37 TL. net kıdem tazminatı, 1557,56 TL. net ihbar tazminatı ve 4.324,60 TL. net yıllık izin ücreti alacağına hükmedilirken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 10.268,12 TL. net kıdem tazminatı, 1.557,56 TL. net ihbar tazminatı ve 4.324,60 TL. net yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmiştir.

Konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.