Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/4511 K.2014/7441

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerine 21.5.2003 tarihinde işe girdiğini ve kesintisiz olarak mihmandar ve bekçi olarak çalıştığını, ancak mevsimlik işçi olarak bildirilmesi nedeniyle TİS’den yararlanamadığını ve TİS'den doğan işçilik alacaklarının ödenmediğini, emekli olarak iş akdini feshettiğini, mevsimlik işçi olarak bildirilmesi nedeniyle ödenmeyen Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını bu nedenle davanın yersiz olduğunu, Toplu İş Sözleşmesinin yararlanmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının her ne kadar yıl içinde özellikle kış aylarında ücretsiz izin ya da başka nedenlerle eksik bildirim yapılmış olsa da mevsimlik işçilerde uygulanan askı işleminin yapılmadığı ve yılın her ayında bildirim yapılmış olması nedeniyle davacının 30.3.2001- 28.5.2009 tarihleri arasında çalışmasının karşılığı alması gereken alacaklarının ödenmesine dair karar verilmiştir.

HMK 'nun 26.maddesine göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Somut olayda, davacının, dava dilekçesinde, 21.5.2003 tarihinden beri davalı işyerinde çalıştığını bildirmesine rağmen hizmet bildirim cetvelindeki bildirimler 2001 yılından başlaması nedeniyle HMK.nun 26. maddesine aykırı olan 30.3.2001- 28.5.2009 tarihleri arasındaki alacakların hüküm altına alınması hatalı olup bu nedenle karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.