Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/4846 K.2014/16994

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davalı işyerinde oto boyama ustası olan davacının iş aktini aylık ücretlerinin zamanında ödenmemesi, yıllık izinlerinin kullandırılmaması, fazla mesaiye kalmasına, genel ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiği iddiasına dayalı kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinden oluşan işçilik alacaklarının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davalı cevabında, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacının fazla mesaiye kalmadığı gibi hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iş aktini davacı işçinin fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinden oluşan alacakların davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı tarafça, dosyaya davacının 01/09/2010-22/09/2012 tarihleri arasındaki işe giriş-çıkış saatlerini gösterir imzalı kayıtlar sunulmuştur.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücret alacakları yönünden tanıkların 01/12/2010 öncesi ödendiğini söyledikleri gerekçesiyle 01/12/2010 sonrası için işe giriş-çıkış kayıtları ve tanık beyanlarına göre iki seçenekli hesap yapılmış; mahkemece fazla mesai ve hafta tatili ücretleri yönünden tanık beyanlarına göre hesaplanan miktarlar esas alınarak (%30) indirim yapılmak suretiyle bu kalem istekler hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili ve fazla mesai ücretleri yönünden davacının her iki seçenekli hesap şeklinde de alacağı bulunduğu belirlendiğine göre feshi haklı olup ancak yazılı delil olan imzalı işe giriş-çıkış kayıtları olduğu halde tanık beyanları gözetilerek yapılan hesaplamanın esas alınması doğru değildir.

O halde hafta tatili ve fazla mesai ücretleri yönünden bilirkişi raporundaki işe giriş-çıkış kayıtlarına göre hesaplanan miktarlar hüküm altına alınmalıdır. Bu yön gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde 200,00 TL genel tatil ücreti isteminde bulunmuş; bilahare verdiği miktar arttırım dilekçesinde ise diğer alacak kalemlerini arttırmış, genel tatil için ise arttırma istemediği gibi toplam talep bölümünde (yok) yazmış ıslah harcını da dava dilekçesindeki toplam miktarla arttırılan alacakların toplamı arasındaki fark üzerinden yatırmıştır. Şu durumda davacı vekili genel tatil ücreti isteminden vazgeçmiştir. Mahkemenin bu yönü gözetmeksizin davacı yararına 9,98 TL genel tatil ücretine hükmetmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.