Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/4880 K.2014/15125

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalam temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiği iddiasına dayalı kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davalı cevabında davacının çalışmasının sürekli olmadığını, iş aktinin fesih nedeninin davacının mazeretsiz işe devam etmemesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işverenin ücretsiz izne ayırma talebini kabul etmemesi üzerine işveren tarafından işe alınmaması nedeniyle davalı tarafça yapılan feshin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde 21.12.2010 günü işyerine gittiğinde ücretsiz izne çığkma talebini kabul etmeyince işveren tarafından işyerinden kovulduğunu bildirerek iş aktinin haksız feshedildiği iddiasıyla işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkiş raporunda kıdem tazminatı ile fazla mesai ücret alacakları 08.03.2011 davalının ihtarname tarihine kadar hesaplanmıştır. Davacı çalıştığı süre karşılığında işçilik alacaklarına hak kazanacağından ve dosya kapsamı itibariyle 21.12.2010 günü işyerinden kovulan davacının sonrasında davalı işyerinde çalışmadığı sabit olduğuna göre kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinin 21.12.2010 gününe kadar hesaplanması gerekir.

3-Yıllık izin ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince, Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda 2011 yılı Mart ayı bordrosunda tahakkuk ettirilen (brüt 531,00 TL ) net 380,00 TL yıllık izin ücretinin ödendiğinin anlaşılamadığı belirtilmiş, bunun üzerine bildirilen 380,00 TL yıllık izin ücretine hükmedilmiştir.

Oysa, bilirkişi raporuna karşı davalı 08.01.2014 tarihinde bilirkişi raporunda belirtilen ve Mart 2011 bordrosunda tahakkuk ettirilen yıllık izin ücretinin 14.04.2011 tarihinde ödendiğine dair dekont örneğini sunmuş ve bu konudaki istemin reddini istemiştir.

Mahkemece davalının sunduğu dekonttaki ödemenin yapılıp yapılmadığını ilgili banka şubesinden araştırılmadan eksik inceleme sonucu karar verilmiştir. Bu durum dekonttaki miktarın davacının banka hesabına yatırılıp yatırılmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre yıllık izin ücreti konusunda karar verilmelidir.

Anılan yönler gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.