Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/515 K.2014/8645

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı davalı işyerinde 25.5.2010- 25.5.2012 tarihleri arasında, şöför olarak aylık 1.400.00 TL ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeni ile feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işi bırakarak işyerinden ayrıldığını,davacının davalı işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında akdin sona erme şekli konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı emekli olduktan yaklaşık beş ay sonra hangi haklı neden dayanarak iş akdini feshettiğini ispat edemeyen davalı iş veren, banka havalesi ile 20.7.2012 tarihinde 130.00 TL ve 29.6.2012 tarihinde 1.260.00 TL olmak üzere toplam 1.390.00 TL'yi kıdem tazminatı olarak davacıya ödediklerini savunmuş ve davacının asgari ücret ile çalıştığını beyan etmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının görevi ve kıdemi dikkate alındığında Mahkemece belirlenen ücret miktarında bir hata bulunmamaktadır. Davacının eksik ücret ödendiğine ilişkin bir beyanı ve ödenmemiş ücret alacağı talebi yokken Mahkemece banka havalesi ile yapılan 1.390.00 TL'nin ücret alacağına ilişkin olduğu kabulü yerinde görülmemiştir. Toplam çalışma süresine göre hesaplanan kıdem tazminatından, davalının davacıya banka havalesi ödediği toplam 1.390.00 TL'nin mahsup edilerek bakiye miktarın kıdem tazminatı olarak hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin hesabı hususunda uyuşmazlık vardır.

Karara esas alınan bilirkişi raporunda tanık ifadelerine göre davacının ara dinlenmeler düşüldükten sonra günde 3,07 saat üzerinden haftada 21,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplamıştır.Yine bilirkişi tarafından tanık anlatımlarına atıfla davacıya ayda iki defa olmak üzere hafta tatili kullandırılmadığı gerekçesiyle hafta tatili ücreti hesaplanmıştır.

Hafta tatilinde işçinin çalışması halinde, çalışma karşılığı olmaksızın kendisine ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak hafta tatili ücreti ödenmelidir.Bu tespite göre davacının ara vermeksizin hafta tatili olması gereken günde de çalışması halinde normal çalışma süresi karşılığı kendisine hafta tatili ücreti olarak (2.5 yevmiye) ödenmesi gerekir.Eğer hafta tatili gününde çalışılan süre normal çalışma süresini aşıyor ise bu süreninde fazla çalışma olarak kabulü ile bu saatler için %50 zamlı fazla çalışma ücreti olarak hesaplanması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili olması gereken gün için normal çalışma saati bakımından hem fazla mesai ücreti hem de hafta tatili ücreti hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.