Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/5180 K.2014/19892

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Mart-Nisan 2012 aylarına ait ücretleri ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle 09.04.2012 tarihinde feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının bildirimde bulunmadan işyerini terk ettiğini, üç gün üst üste işe gelmemesi nedeniyle yapılan ihtara rağmen davacının işe gelmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücretlerinin zamanında ödenmediği gibi yapmış olduğu fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalarının hiç ödenmediği, 4857 sayılı İş Kanunun madde 24/II-e bendinin “İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse” hükmü ile 24 II-f bendi “yahut çalışma şartları uygulanmazsa” hükmü işçiye haklı nedenle derhal fesih hakkı tanıdığı, davacının çalışma saatlerine göre haftalık 8,5 saat fazla mesaisinin olduğu,

banka kayıtları ve bordrolar incelendiğinde davacının Nisan ayı ücretinin dava tarihinden sonra 21.05.2012 tarihinde ödendiği, Mart ayı bordrosunda davacının imzasının bulunmadığı ve imzadan imtina ibaresinin bulunduğu, bordro karşılığının banka kaydı da bulunmadığı, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı ve bu çalışmasına karşı bordroda ayrıca bir yevmiye tahakkuku bulunmadığının anlaşılması nedeniyle davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde çalışma saatlerini haftanın beş günü 08.00-18.00/20.00 ve cumartesi günleri 08.00-15.30 olarak bildirmiştir. Davacı fesih ihtarnamesinde ise çalışma saatlerini haftanın 5 günü 08.00-18.00, cumartesi günleri 08.00-15.30 olarak açıklamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hafta içi iki gün 08.00-18.00, haftanın üç günü 08.00-20.00, cumartesi günleri 08.00-15.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı fesih ihtarnamesindeki beyanı ile bağlı olup davacının hafta içi çalışmalarının 18.00’e kadar olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken haftanın üç günü 20.00’ye kadar çalıştığının kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.