Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/5602 K.2014/13125

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01.06.1998-28.09.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin emeklilik nedeniyle haklı olarak feshedildiğini hak ettiği kıdem tazminatı ile yıllık izin haklarının ödenmediğini öne sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri davacının istemlerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davacının emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiği bu nedenle kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, yıllık izin kullandırıldığı ya da ücretin ödendiği ispatlanamadığından, kıdem ve yıllık izin alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hangi tarihten itibaren faiz yürütüleceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120.maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14.maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şart olup faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Somut olayda davacı davalı işyerinden 28.09.2012 tarihinde ayrılmış, yaşlılık aylığı için SGK'ya daha sonra başvurmuştur. Davacı yaşlılık aylığına hak kazandığına dair belgeyi işverene ibraz ettiğine dair delil sunmadığından kıdem tazminatı faizinin dava tarihinden itibaren işletilmesine karar verilmesi gerekirken işten ayrılış tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SA