Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/6590 K.2014/18351

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1998 tarihinde davalıya ait fabrikada çalışmaya başladığını, iş yeri ile ilgili olmayan bir suçtan dolayı Ilgın Asliye Ceza Mahkemesi'nce 1 yıl 8 ay süreli hapis cezası ile mahkum olması üzerine hükmün infazı için Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen çağrı kağıdının müvekkiline tebliğ edilmesiyle birlikte iş akdinin 06.05.2013 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/IV. maddesinde düzenlenen zorlayıcı nedenlere bağlı olarak sona erdirildiğini, davalı tarafından kıdem tazminatının ödenmesi için müvekkilinden istifa dilekçesi alındığını ancak kıdem tazminatının ödenmediğini,

fazla mesai yapmasına ve dini bayramlar dışındaki genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin verilmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hakkında kesinleşen mahkumiyet kararı nedeniyle bizzat dilekçe vermek suretiyle iş yerinden kendisinin ayrılmak istediğini, hiçbir alacağının kalmadığını ve işverenini bu konuda ibra ettiğini belirtir şekilde istifa ettiğini, istifa dilekçesinin zorla alınmadığını, fazla mesai yapması halinde ücretlerinin imzalı ücret bordrolarına yansıtılarak ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı tarafça uzun süren tutukluluk nedeni ile feshedildiği ve feshin zorunlu nedenlerden kaynaklandığı, davacının fazla çalışmasının bulunduğu ve genel tatil günlerinde de çalıştığı, buna rağmen ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının, temyize konu olarak fazla mesai alacağı ile ilgili dile getirdiği gerekçelerini, kısmen bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde kısmen de yargılama aşamasında belirttiği, bu çerçevede fazla mesai alacağı hesaplanırken bazı dönemlere ilişkin ücret bordrolarında açıkça tahakkuk ettirilen fazla mesai alacakları dışlanmak suretiyle hesap dışı bırakılırken, aynı nitelikteki bir kısım tahakkukların göz ardı edildiği, bu şekilde bazı çalışma dönemlerinde hem ücret bordrolarında fazla mesai alacaklarının tahakkuk ettirildiğinin hem de bu dönemlerin tamamında fazla mesai ücreti verilmemiş gibi hesaplama yapıldığı,

davacı tanıklarının aynı iş yerinde çalıştıkları için çalışma şartlarını bildikleri varsayılarak kayıtla ispat edilemeyen genel tatil alacağının bulunup bulunmadığı yolunda yapılan değerlendirmede, tanıkların genel tatillerde çalışmadıklarını, genel tatil günlerinde çalışma yapıldığında ise davalı işverenin karşılığını elden ödediğini açıkça beyan etmelerine rağmen bu husus göz ardı edilerek düzenlenen ve denetime belirtilen hususlar yönüyle elverişli olmadığı düşünülen bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında isabet görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.