KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2014/6710 E., 2014/18352 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)
- Tarihi
- 28/01/2014
- Numarası
- 2012/29-2014/64
Karar Metni
345 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Davacı temyizi açısından; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacının bozma isteğinin reddine,
2- Davalı temyizi açısından; davacı, davalıya ait iş yerinde 18.05.2004 tarihinde mevsimlik işçi olarak çalışmaya başladığını, 27.10.2011 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı süre içerisinde yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı gibi ücretlerinin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin verilmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacının hak kazandığı kıdem tazminatının kendisine ödendiğini, mevsimlik işçi olması sebebiyle yıllık ücretli izne hak kazanamadığını, fazla çalışması da bulunmadığından taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, kıdem tazminatı alacağının davalı tarafından davacıya ödendiği anlaşıldığından konusuz kalan kıdem tazminatı talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının fazla mesai yapmadığı anlaşıldığından fazla mesai alacağı talebinin reddine, yıllık ücretli izin alacağına ilişkin talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacının geçici sürelerle çalıştığı dönemlerin hiç birinde 330 gün ve üzeri çalıştığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı halde, Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırı olacak şekilde, toplam kıdem süresi dikkate alınarak düzenlenen ve davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığının açıkça tespit edildiği bilirkişi raporuna itibar edilmeyerek yıllık ücretli izin alacağı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2014/6710, K. 2014/18352, 29 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama