Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/7048 K.2014/14925

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı O.. B.. San. ve Tic.A.Ş. vekili Av.D..K.. ve karşı taraftan davacı M.. D.. vekili Av.T..Ö.. geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı O.. B.. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı O..B.. A.Ş.'nin asıl işverenliğinden dava dışı S.. Şirketinin işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, hak ettiği alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı S.. isimli şirketin işçisi olduğunu, bu şirket ile aradaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olarak nitelendirilemeyeceğini, davanın husumetten reddi gerektiğini, davaya davalı yanında katılan S.. A.Ş. vekili, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, yıllık izinlerini ve hafta tatillerini kullandığını, diğer tatil günlerinde çalışmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delilere göre davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sonaerdiği, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulnuduğu, davalının asıl işveren olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili, davacının hafta tatillerinde ve milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sunulu belgelere itibar edildiği takdirde hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerine ilişkin taleplerinin reddi gerektiği, aksinin kabulü halinde tanık anlatımlarına göre hafta tatili ücreti ile dini bayramlar dışındaki genel tatiller ile milli bayramda çalışma ücret alacağı hesap edilmiş, mahkemece hakkaniyet indirimi uygulanarak alacaklar hüküm altına alınmış ise de,

davacının imzasını taşıyan imzanın inkar edilmediği ve baskı ya da irade fesadı altında alındığına ilişkin yeterli delil bulunmayan haftalık izin ve milli bayram ve genel tatil günlerinde izin kullanıldığına ilişkin belgelerine itibar edilmemesi hatalı olmuştur.

Davacının hafta tatili ve milli bayram-genel tatil çalışma ücretleri bu belgeler dikkate alınarak belirlenmeli ve davacının hafta tatilini kullandığı anlaşılan dönem bakımından fazla mesai de haftalık 18 saat üzerinden hesap edilmelidir.

3-Davacının çalışma süresine göre 150 gün izne hak kazandığı, 88 gününü kullandığı ve bakiye 62 gün yıllık izin süresi için ücrete müstehak olduğu kabul edilerek yıllık izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, dosya içindeki pusulalara göre davacı 95 gün izin kullanmış görünmektedir. Bu belgeler üzerinde durulup kabul edilip edilmeme gerekçesi açıklanarak davalı yararına oluşan kazanılmış hak ihlal edilmeden yıllık izin ücreti tespit edilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş, 2 ve 3 numaralı bozma nedenleri ile ilgili ek hesap raporu alıp tüm deliller ile birlikte değerlendirerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.