Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/7175 K.2014/14734

Taraf vekillerince görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 04/09/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, 26/08/2011 tarihinde iş akdine işverence keyfi olarak son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, iş akdinin davalı tarafından feshedilmediğini, davacının kendine ait işyeri açtıktan sonra kendi rızasıyla işyerinden ayrıldığını, davacının 02-03-05/09/2011 tarihlerinde davalı işyerinde çalışmasına rağmen işyerine gelmediğini ve devamsızlık yaptığını, bu dönemlerle ilgili olarak tutanaklar tutulduğunu, 06/09/2011 tarihinde Adana 3.Noterliği marifetiyle 13069 yevmiye numarası ile işe başlaması istemli ihtarname gönderildiğini, davacının buna rağmen işe gelmediğini ve 12/09/2011 tarihinde bu davayı açtığını, davacının BÇM’ye müracaat ettiğini,

BÇM yetkililerinin yaptığı inceleme neticesinde 2011/363 sayılı tutanak tutulduğunu ve davacının her hangi bir kıdem ihbar tazminatı alacağı olmadığına kanaat getirildiğini, dolayısıyla davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem ya da ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işyerinden kendi işyerini açmak için ayrıldığı, işyerinden haklı neden olmaksızın ayrılan davacının ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş akdinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı iş akdinin işveren tarafından 26/08/2011 tarihinde feshedildiğini ileri sürerken, davalı taraf davacının 02/09/2011 tarihinden itibaren mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle 06.09.2011 tarihli ihtarname ile işe davet edilmesine rağmen işe dönmediğini savunmaktadır.

Mahkemece davacı işçinin kendisine ait işyeri açmak için iş akdini haksız feshettiği kabul edilmiş ise de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun değildir.

Davacının iş akdinin feshedildiğini iddia ettiği tarih 26.08.2011 tarihidir. Davalının devamsızlık yaptığını belirttiği tarih ise bu tarihten sonra 02.09.2011 tarihi ve sonrasına ilişkindir. Davacı iş akdinin haksız feshedildiği iddiası ile Bölge Çalışma Müdürlüğüne 07.09.2011 tarihinde şikayetçi olmuştur. Davalının iş akdinin feshedilmediği savunması ve davacının çıkış işleminin yapılmamış olması nedeniyle davacının tazminat alacağının bulunmadığı tespiti mahkemeyi bağlamamalıdır.

Davacının açtığı işyerine ilişkin vergi levhasına göre davacının işyeri açtığı tarih 21.09.2011 tarihi olup bu tarih fesihten yaklaşık 1 ay sonra, ayrıca dava tarihi olan 12/09/2011 tarihinden de sonradır. Kaldı ki davacının iş akdinin feshedilmesinden sonra geçimini temin etmek maksadıyla başka bir işyerinde çalışması kadar işyeri açması da gayet doğaldır.

Davalı tarafça davacının işyeri açtığı için iş akdini feshettiği savunulmasına rağmen davacının fesihten sonra işyeri açtığının anlaşılması karşısında davalı işverence davacının iş akdinin feshinden sonra tutulan tutanaklara itibarla iş akdinin davacı tarafından feshedildiğinin kabul edilmesi hatalıdır.

Davacının iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğinin kabul edilmesi ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.