Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/7748 K.2014/15466

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı vekili, Fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ile dava dışı şirketler arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının ücreti genel tatil ve fazla çalışma ücret alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki; Mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dosya içeriğinden davacının, Mersin 1. İş Mahkemesi'nin 06.09.2012 tarih 2011/230 Esas ve 2012/807 Karar sayılı dava dosyasında dava dışı alt işveren Ö..T..----Ltd. Şti. Şirketine karşı itirazın iptali davası açmış olduğu anlaşılmaktadır.

Açılan itirazın iptali davasında davacı, 10/09/2007- 09/06/2010 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, 09.06.2010 tarihinde tazminatları ödenmeksizin işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarının ödenmediğini, alacaklarının tahsili için Mersin 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11992 sayılı takip dosyasında yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek Mersin 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11992 sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Açılan dava, takibin İİK 193. maddeye göre iflas nedeniyle yapıldığı, İİK 66 anlamında bir durma kararı olmadığı belirtilerek itirazın iptali davasının koşulları oluşmaması nedeniyle reddedilmiştir. Davacı temyizi üzerine Yargıtay 9. HD 'nin 2013/5549 Esasına kaydedilen dava dosyası halen derdest olup henüz kesinleşmemiştir.

Eldeki dava dosyasında davacı bu kez davalı kurumdan 10.09.2007-16.04.2013 tarihleri arasına ilişkin fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacağı taleplerinde bulunmuştur. Dolayısıyla eldeki davada talep edilen dönemin içinde, Yargıtay 9. HD'de incelemede olan itirazın iptali davası ile talep edilen dönem de bulunmaktadır.

Böyle olunca, Mahkemece mükerrer tahsilata yol açılmaması için eldeki dava dosyası ile 9.HD'de incelemede olan dava dosyasının birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, davacı tarafından talep edilen fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının eldeki davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanma yöntemi ile itirazın iptali davasında aldırılan raporda hesaplanma yöntemi de birbirinden farklıdır. Dinlenen davacı tanıkları aynı kişiler olup beyanları da aynıdır. Eldeki dosyada 11 saat fazla çalışma, itirazın iptali davasında ise 9 saat fazla çalışma hesaplanmış olup; davacı, itirazın iptali davasında bilirkişi raporundaki fazla çalışma ücretinin hesaplanma yöntemine itiraz etmiş olduğundan mahkemece, davacı açısından itirazın iptali davasındaki fazla çalışma ücretinin hesaplanma yönteminin bağlayıcı olmadığı, her iki dosya karşılaştırılarak sonuca gidilmesi gerektiği göz önünde tutulmalıdır.

Yine, eldeki dosyada dini bayramların 1 günü hariç genel tatil günlerinde çalışma yapıldığı kabul edilmiştir. İtirazın iptali davasında ise dini bayramların 2 günü hariç genel tatil günlerinde çalışma yapıldığı kabul edilmiştir. Mahkemece, davacının itirazın iptali davasında dini bayramların ilk günü izin kullandığı diğer günler çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itirazı olmadığından genel tatil ücretinin hesaplanma yöntemi açısından itirazın iptali davasındaki raporun davacı için bağlayıcı kabul edilmesi gerektiği bu nedenle genel tatil ücreti alacağının hesaplanmasında davacının dini bayramların 2 günü hariç çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği de gözardı edilmemelidir.