Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/8603 K.2014/16501

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün, taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmesi, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia ederek, feshin geçersizlğine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş disiplinini bozan hal ve hareketlerine devam ettiğinin bildirilmesi üzerine davranışlarının bölüm içerisinde uyum ve iyi arkadaşlık ilişkilerine zarar vermesi, çalışanlar arasında anlaşmazlıklara ve uyumsuzluklara neden olması sonucunda iş verimliliğinin düşmesine ve istenilen iş sonuçlarının çıkmamasına sebep olması nedeniyle yazılı savunması da alınarak geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan işveren feshinin geçersiz olduğu, feshin sendikal nedenlerle yapıldığının da ispatlanamadığı belirtilerek işe iadesine karar verilmiştir.

Ancak; mahkemece, tefhim edilen kısa kararda işe başlatmama tazminatı 5 ay olarak belirlenmiş iken gerekçeli kararda 4 ay olarak hükmedildiği görülmüştür.

Mahkemece, son oturumda tutanağa yazılıp tefhim edilen karar, esas karar olup, 6100 sayılı HMK'nun 298/2.maddesi gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa 18.04.2014 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.

Davanın işe iade davası olması ve 4857 sayılı İş Kanununun 20/3.fıkrası uyarınca temyiz halinde Yargıtay tarafından karar verilmesi mümkün olduğundan ve yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayandığının davalı işveren tarafından; sendikal nedenle fesih işleminin yapıldığının da davacı işçi tarafından ispatlanamadığı görülmekle taraf temyizleri yerinde değilse de kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki işe başlatmama tazminatının miktarı yönünden oluşan çelişkinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından davacının kıdem süresi dikkate alınarak 5 aylık işe başlatmama tazminatı miktarı olarak belirlenmesine karar vermek gerekmiştir.

Belirtilen sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.