Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/8865 K.2014/16645

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.06.2012 tarihinde davalıya ait işyerinde temizlik personeli, hasta bakıcılığı ve bir çok yardımcı hizmetlerde çalıştığını, iş akdinin 31.01.2012 tarihinde işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının davalı şirkete ait hastaneye başvuran bir hastanın özel hayatını ifşa ettiğini, ayrıca temizlik işleri görevlisi olduğu halde görevini yapmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının görevini hangi yönlerden aksattığına ilişkin somut isnat ya da belirlemelerin yapılmadığı, davacının arkadaşlarını zor durumda bırakma ile ilgili olarak somut verinin dosya kapsamında bulunmadığı, yine hasta masumiyetini ihlal etmek iddiasını bakımından da ilgili hastanın kürtaj olması olgusunun davacı tarafından dedikodu malzemesi yapıldığı iddiasının dosya içeriği ile tam olarak kanıtlanmadığı, davacı tarafça dayanılan fesih gerekçelerinin yerinde olmadığı, davalı tarafça sunulan işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış kodunun 04 olarak gösterildiği,

bu kodunda iş akdinin işverence haklı bir neden olmaksızın tek taraflı bildirimsiz fesih niteliği taşıdığı saptanmış bu doğrultuda davacının iş akdinin feshinde davalı yanın haklı nedenlerin varlığını kanıtlamadığı gözetilerek davacı yanın ihbar tazminatı talep koşullarının oluştuğu kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı tarafça davacının iş akdinin feshine konu hasta masumiyetini ihlal ve kendisine verilen temizlik görevini yapmadığına dair tutanaklar sunulduğu ve davacının da savunmalarının alındığı görülmektedir.

Davalı işyerinde ebe olarak görev yapan E. B..tutanak başlıklı dilekçesinde; 16.01.2013 tarihinde bir hastaya kürtaj işlemi uygulandığını, müdahale öncesinde hazırladığı hastanın hastanede çalışan davacı Tülay isimli personeli tanıdığını ve görmemesini istediğini belirttiğini, sorumlu ebeyle durumu paylaşarak Tülay Hanım’ı doğumhaneden Yoğun Bakım Ünitesine gönderdiklerini, personel geri geldiğinde dışarıda o hastayı gördüğünü ve neden gönderildiğini anladığını belirttiğini, hastayı tanıdığını söylediğini ve hakkında konuştuğunu, hasta kendisinden rica ettiğinden doğumhane ve yenidoğan yoğun bakımdaki hemşirelerle bir aradayken dışarıda konuşmamasını tembihlediklerini, yalnızken Tülay Hanım’a bilgi vermediğini beyan etmiştir.

Davacı ise 30/01/2013 tarihinde istenen savunma talebine karşı verdiği yazılı cevapta; söz konusu hastanın ailesini tanıdığını, ancak hastanın davacıyı tanıdığını, 2.katta bulunan doğumhane sorumlusu Ayşe ebenin kendisini doğumhaneye almayıp uzaklaştırdığını, bu nedenle hastayla görüşmediğini, ancak hasta gittikten sonra Esma Ebenin kendisine;

hastanın davacıyı tanıdığını ve kesinlikle davacının kendisini görmesini istemediğini söylediğini, kendisinin de bayanın kim olduğunu sorduğunu, hastanın kim olduğunu öğrendiğinde ise arkadaşının kızı olduğunu, duyarsa çok üzülür dediğini, sonuç olarak hasta mahremiyetine özen gösterdiğini ve kimseye bir şey demediğini beyan etmiştir.

Davacı yazılı savunmasında hastanın kimliğini öğrendiğinde kürtaj olan hastanın arkadaşının kızı olduğunu, arkadaşı duyarsa çok üzüleceğini söylediğini kabul etmekte olup davacının bu sözleri de hasta masumiyetini ihlal mahiyetinde olup davalı feshi haklıdır. Bu nedenle davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai alacağının hesaplanması sırasında davacının gece vardiyasında 24 saat şeklinde nöbet tuttuğu, bu nöbet süresinden 4 saatlik dinlenme ve ihtiyaç süresinin indirilmesi ile davacının nöbetlerde fiilen 20 saat çalıştığı, 7,5 saati aşan 12,5 saatin fazla çalışma olduğu kabul edilmiştir.

Ancak davacının 24 saatlik çalışmasından ara dinlenmeleri düşüldüğünde 20 saat çalıştığının kabul edilmesi Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun 24 saatlik çalışmalarda ara dinlenmeler dışında kalan fiili çalışma süresinin 14 saat olabileceği yönündeki kararına aykırı olup hatalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması da ayrı bir bozma nedenidir.

Ayrıca aynı bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti alacağından hakkaniyet indirimi yapılırken hakkaniyet indiriminin hesaplanacak miktar üzerinden yapılması gerekirken çalışma saatleri üzerinden yapılması da hatalıdır.