Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/8976 K.2014/14245

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş kazası geçirdiğini, bir çok kez ameliyat olduğunu, hastanede yatarken ve raporlu iken işine son verildiğini, fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının raporunun bitiminde iş başı yapmadığını, iş sözleşmesine devamsızlıktan haklı nedenle son verildiğini, fazla mesai iddiasının asılsız olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Fazla mesai ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia etmiş ve delil olarak tanık anlatımlarına dayanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 2 günü 24 saat çalıştığı 4 saat ara dinlenme kullandığı, toplamda 40 saat; haftanın diğer 2 günü ise 12 saat çalıştığı, 2 saat ara dinlenme kullandığı ve 20 saat mesai yaptığı, toplamda ise haftalık 60 saat çalışıp haftalık 45 saatlik normal mesai süresinin mahsubu halinde 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek ücret hesabı yapılmıştır.

Ancak Dairemizin HGK tarafından da benimsenen görüşüne göre, 24 saatlik bir sürede fiili çalışmanın 14 saat olarak kabulü gerekmektedir.

Bu halde davacı haftada 2 gün günlük 14 saatten 28 saat, diğer iki gün ise 10 saatten 20 saat, toplamda ise 48 saat çalışmış olup haftalık 3 saat fazla mesaisi çıkmakta ise de, günlük 11 saati geçen çalışmanın haftalık çalışması süresi 45 saati geçmese bile fazla mesai sayılması gerektiğinden davacının haftada 6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmeli ve fazla mesai ücreti buna göre hesap edilmeli iken, yazılı şekilde hazırlanan rapora itibar edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Mahkemece hüküm altına alınan alacakların net yada brüt olduğunun karar yerinde gösterilmemesinin infazda tereddütlere neden olacağının düşünülmemesi ayrı bir bozma nedenidir. 4-Davalı şirketin ünvanı “T.. Ç.. Ç.. P.. ve R.. San. Tic. AŞ.” iken “T.. Ç.. Ç.. Sanayi” olarak yazılması da doğru olmamıştır. O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.