Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/9351 K.2014/19577

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 21.08.2010-18.11.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını iddia ederek ödenmeyen hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları ile birleşen... 2.İş Mahkemesinin 2013/128 Esas sayılı dosyasında ise fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Talep konusu alacaklar 4857 sayılı Kanunun 34.maddesi kapsamında geniş anlamda ücrete dahil olduğundan en yüksek mevduat faizine karar verilmesi gerekir ise de davacı talebini birleşen... 2.İş Mahkemesinin 2013/128 Esas sayılı dosyasında sınırlayarak yasal faiz talep ettiğinden fazla çalışma alacağının dava dilekçesi ile talep edilen kısmına en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak kaydıyla yasal faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.