Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/9652 K.2014/16618

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 27/03/2010- 14/08/2012 tarihleri arasında kat şefi olarak çalıştığını, iş akdinin, bazı işçilik alacaklarının ödenmemesi ve işverence ek görevler verilmesi suretiyle çalışma şartlarının ağırlaşması nedeniyle kendisi tarafından feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacıya iş sözleşmesi çerçevesinde yaptığı işe ek olarak yeni bir görev verildiğini, bunun usulüne uygun şekilde davacıya bildirilmesine rağmen davacının bu görevi yapmamakta ısrar etmesi nedeniyle iş akdinin feshedildiği ve başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalıştığı sürenin doğru hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının 27.03.2010 ile 14.08.2012 tarihleri arasında çalıştığı ihtilafsız olup, bu da 2 yıl 4 ay 17 gün çalışmaya tekabül etmektedir. Oysa dosyada bilirkişi tarafından davacının bazı işçilik alacakları hesaplanırken hatalı şekilde davacının çalıştığı süre 2 yıl 11 ay 17 gün olarak esas alınmış olup, bu da bazı işçilik alacaklarının davacı yararına fazladan hesaplanmasına neden olmuştur. Mahkemece bu husus gözetilmeden hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle karar verilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.