Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/9684 K.2014/14042

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Ç.. Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Ç.. Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde taşeron elemanı olarak çalışırken yapılan fazla mesailerin karşılığının ödenmediğinden bahisle fazla mesai alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı Ç.. Sanayi Ve Ticaret A.Ş. fazla mesai yapmadığını yapılan fazla mesai olursa ücretinin ve davacının tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla mesai yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı, ayda 26 gün, 12 saatlik vardiyalarla çalıştıklarını ve 2012 yılı Ağustos ayına kadar 15 günde bir vardiya değişimlerinde 24 saat çalıştıklarını iddia etmiştir. Bilirkişi hesaplama yaparken, davacının izin dönemlerini dışlayarak 12 saatlik mesaide günlük 3 saat, 24 saat çalışılan günlerde ise günlük 5 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile hesaplama yapmıştır. Davacının, hafta tatili talebi yoktur.

Ancak bilirkişi, izin kullanmadığı aylarda 30 gün çalıştığı kabulü ile fazla mesai hesabı yapmıştır. Bu hesaplama tarzı hatalıdır ve sunulan rapor hükme esas alınmaya elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş, davacının hafta tatili talebi olmadığı hususu gözönünde tutularak, çalıştığı dönemlerde 26 gün üzerinden ve 15 günde bir, günlük 5 saat fazla mesai hesabı yaptığının kabulü ile yeniden hesaplama yaptırmak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.