Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/10999 K.2015/5676

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, idareye husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafça kıdem ve ihbar tazminatının tahsili amacıyla açılan davada İzmir 2. İş Mahkemesinin 22.12.2008 tarih ve 2008/634 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalı ... ve dahili davalı ...

Üniversitesinden tahsiline karar verildiği, bu kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 14.4.2011 tarih ve 2011-11399 Karar sayılı ilamı ile HUMK.'nun 49. maddesine göre kendisine dava ihbar edilen veya yargılama sırasında davaya dahil edilen kişi hakkında usulüne uygun dava açılmadığı için davada taraf sıfatı kazanamayacağı bu nedenle üniversitenin müteselsil sorumluluğuna karar verilemeyeceği belirtilerek kararın bozulduğu,

yeniden yapılan yargılamada mahkemece bozma ilamına uyularak 24.10.2011 tarih ve 2011-658 Karar sayılı kararla alacakların ... tahsiline ve üniversiteye açılan dava bakımından davada taraf sıfatı kazanamadığından davanın reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Şu halde kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsili bakımından bir alt işverenin sorumluluğuna hükmedilen yukarıda anılan karar, bir de asıl işverenin sorumluluğuna hükmedilen temyiz incelemesine konu karar bulunmaktadır ki; mahkemece hüküm kısmında infazda mükerrer ödemeye yol açılmaması gerektiği kararda belirtilmemiştir. Bu durum hatalı olup bozma sebebi ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.