Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/11114 K.2015/11237

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirtilen davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 4 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31.maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halide işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre;davacının işyeri sendika temsilci olduğu, işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin 13. maddesinde sendika temsilcilerinin haklı neden olmadan işlerine son verilmesi halinde 13 aylık ücret karşılığı tazminat öngörüldüğü, boşta geçen süreye ilişkin olarak boşta geçen tüm süreye dair parasal hakların ödeneceğinin belirtildiği, işverence sözleşme süresinin sona ermesi gerekçesiyle iş akdinin feshedildiği, işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalıların temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak davacı işçinin işyeri sendika temsilci olması ve yukarıda değinilen Toplu İş Sözleşmesi hükmü karşısında işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretine ilişkin hüküm hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.