KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/12576 E., 2015/12823 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- İşe iade
Karar Metni
688 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, .. bünyesinde elektrik arıza bakım bölümünde çalıştırılmak üzere 24/09/2009 tarihinde işe girdiğini, .. elektrik bakım onarım ve arıza işlerinin 2009-2011 tarihleri arasında ... ortaklığına, 2011-2013 tarihleri arasında tek başına Kılıçbeye, 2013-2014 tarihleri arasında ...’ne ihale suretiyle verildiğini, 31/03/2014 tarihinde ise ..’ın özelleştirme kapsamında davalı işyerine devredildiğini, davalının özelleştirme ile birlikte sürekli işçi çıkardığını, iş akdinin 08/08/2014 tarihinde davalı tarafından herhangi bir sebep olmadan feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, cevap dilekçesinde, davacının müvekkili şirket bünyesinde 01/04/2014 tarihinde işe başladığını, çalıştığı süre içerisinde uyum sorunu yaşadığını, amirlerinin verdiği işleri beğenmeyerek kendi kafasına göre iş seçimi yaptığını, uyarılmasına rağmen bu davranışlarına devam ettiğini, bunun üzerine iş akdinin haklı bir şekilde feshedildiğini, her türlü özlük hakları ödenmek ve ibraname alınmak suretiyle 18/08/2014 tarihinde yazılı bildirim ile feshedildiğini, belirli süreli sözleşme yapıldığını, kıdeminin 6 aydan az olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının en son .. alt işverenlerinden davalı işyerinde çalışmakta iken 08/08/2014 tarihli fesih bildirimi ile iş akdinin feshedildiği, İş Kanunu 19. maddede fesih bildiriminin yazılı olarak yapılması ve fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmek zorunda olduğunun hüküm altına alındığı, davaya konu fesih yazısında fesih sebebiyle ilgili herhangi bir açıklama olmadığı, feshin sebebinin belirtilmediği, fesih yazılı olsa bile herhangi bir sebebe dayanmaması nedeniyle feshin sadece bu nedenle geçersiz sayılacağı gerekçesiyle feshin geçersizliğine karar verilmiş, boşta geçen süre için en çok 6 aylık ücret ve diğer hakların ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.
4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların ödenmesini de hüküm altına alınması gerekir. Bu süre üst sınır olup, aynı maddenin son fıkrası uyarınca sözleşme ile değiştirilemez, aksi hükümler geçersizdir. Yasa koyucu yargılama süresini dikkate alarak bu düzenlemeyi yapmıştır.
Yargılama süreci 4 aylık sürenin altında kaldığında, kısaca fesih ile işe iade kararı sonrası başvuru arasında boşta geçen süre 4 aydan az olduğu takdirde, başvuru tarihine kadar ki ücret ve diğer haklar hüküm altına alınacaktır. Ancak yargılama süreci 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesi gerekecektir. Boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların ödenmesi, feshin geçersizliğine bağlı ikincil bir sonuçtur. Talep olmasa da mahkemece dikkate alınması gerekir.
Ayrıca feshin geçersizliği istemi tespit niteliğinde olduğundan, boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların miktar belirtilmeksizin, hüküm altına alınması ve ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekir.
Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin 08/08/2014 tarihli fesih bildirimi fesih sebebi belirtilmeksizin iş sözleşmesinin feshedildiği, davalı işverenin ispat yükümlülüğünü yerine getirmemesi sonucu işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak 4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesine karar verilmesi gerekirken, üst sınır aşılarak 6 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesi gerektiğinin belirtilmesi yasanın açık emredici düzenlemesine aykırılık teşkil etmektedir. Karar bu yönü ile hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/12576, K. 2015/12823, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama