Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/1336 K.2016/9354

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalının 28/07/2010- 28/08/2010 tarihleri arasında hastanelerinde mali işler sorumlusu mali müşavir olarak çalıştığını, davalının kendilerinden ödenmediği için kendisine verildiğini iddia ettiği Temmuz 2010 ayı ücreti için 4.220,00 TL tutarında 08.11.2010 vadeli bono ile Ağustos 2010 ayına ait 28 günlük ücret karşılığı olan 4.770,00 TL olmak üzere 2 adet bonodan kaynaklanan toplam 8.920,00 TL alacağını talep ettiğini oysa davalının 28.07.2010 da işe başladığını ve 28/08/2010 tarihinde deneme süresi sonunda iş akdini feshettiklerini, davalının Temmuz ayında çalıştığı gün sayısının 4 gün olduğunu,

bu çalıştığı 4 günün karşılığı olan 960,49 TL'yi elden aldığını belirterek iki adet bonodan dolayı müvekkil şirketin davalıya borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı hastanede 15/07/2010 tarihinden başlamak üzere 31.10.2011 tarihine kadar belirli süreli iş sözleşmesini akdettiğini, bu sözleşme ile alacağı ücretin belirlendiğini, ancak davacı şirketin bu sözleşmeye uymayarak haklı sebep olmadan iş akdini feshettiğini, bu sözleşmeden doğan alacaklarına ilişkin Temmuz 2010 dönemine ilişkin 08.11.2010 keşide tarihli bir adet bono aldığını, kalan alacağı için ise kendisine bono verilmediğini, verilen bononun ve Ağustos 2010 ayına ait ödenmeyen 28 günlük ücretinin ödenmesi için davacıya ihtar gönderdiğini ancak davacının ödemediğini belirterek bonoya dayalı alacağı ile sözleşmeye dayalı alacağının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya 2010 yılı Temmuz ayında yapmış olduğu 4 günlük çalışması karşılığı brüt 960,49-TL nin imzalı bordro ile ödendiği ve böylece davalının 2010 yılı Temmuz ayına ilişkin çalışması karşılığı ücret alacağı kalmadığı, dosya kapsamındaki 28/08/2010 keşide, 08/11/2010 vade tarihli ve 4220,00TL bedelli bononun Temmuz ayı ücret karşılığı olduğu davalı tarafça iddia ve ikrar edilmiş olduğundan bu bono ile ilgili davacının borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafça 4700,00 TL olarak belirlenen Ağustos ayı ücretine davacının herhangi bir itirazı bulunmadığından ve davacı tarafça Ağustos ayı ücretinin ödendiği ispatlanamadığından davacının fazla talebinin reddine karar verilmiştir.

a) Keşidecisi davacı, lehtarı davalı olan 28.08.2010 düzenleme, 08.11.2010 ödeme tarihli 4220,00 TL bedelli bono ile ilgili davacının menfi tespit talebi yönünden yapılan incelemede;

Somut olayda davalı, davacı ile 15.07.2010 tarihinde iş sözleşmesi yapsa da davacı fiilen 28.07.2010 tarihinde işe başlamıştır. Davalıya 4 günlük 2010 yılı Temmuz ayı ücreti olarak net 780,00 TL bordro ile tahakkuk ettirilip ödenmiştir.Davalının bu bordroya göre günlük net kazancı 195,00 TL olup bu miktara göre davalının 2010 yılı Ağustos ayındaki 28 günlük çalışması karşılığında 5460,00 TL net ücret alacağı bulunmaktadır. Davacı işveren davalı işçiye karşı bu borcundan sorumlu olup 4220,00 TL bedelli bono yönünden menfi tespit talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

b) Davacının 4700,00 TL bedelli bono ile ilgili menfi tespit talebine ilişkin yapılan incelemede;

Davalının talebinden ve dosya içeriğinden davacının borçlu olmadığının tespitini talep ettiği 4220,00 TL bedelli bono harici başka bir bono olmadığı anlaşılmış ve davacı davalının talep ettiği 4700,00 TL lik alacak yönünden hataen bono sözcüğünü kullanmıştır. Davacının yukarıda açıklaması yapılan 2010 yılı Ağustos ayı ile ilgili davacıya ücret borcu olan 5460,00 TL den, bono ile yapmış olduğu 4220,00 TL lik ödemenin mahsup edilmesi ile davalı işçinin 1240,00 TL daha ücret alacağı bulunmaktadır. Mahkemece davacının (4.700,00 TL-1.240,00 TL)= 3.460,00 TL yönünden menfi tespit talebinin kabulü, 1.240,00 TL yönünden reddi gerekirken fazla talebin reddine şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.