Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/1616 K.2016/9578

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdini evlenip ....'e yerleşmesi nedeniyle haklı olarak feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının kıdem tazminatının ödendiğini ve evlilik nedeniyle haklı feshe ilişkin şartaların yerine getirilmediğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ise, taşeronda çalıştığını ve sorumluluklarının bulunmadığını savmuştur.

Mahkemece, davacının, davalı Belediyeye bağlı değişen taşeron firmalarda aralıksız olarak çalıştığı, İş Kanunundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumlu olmakla 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesindeki işyeri devri hükümlerine göre son işveren işçiye karşı işyerinde geçen tüm çalışma dönemlerindeki haklarının tamamından sorumlu olduğu, davacının nüfus kaydının incelenmesinde 18/03/2013 tarihinde evlendiği, tanık beyanları da nazara alındığında davacının iş akdini evlilik sebebiyle haklı nedenle feshedildiği ve talep edilen kıdem tazminatı dışındaki alacaklara hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde talep ettiği kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi talep etmiş olup talep gözetilerek kıdem tazminatına dava dilekçesi ile talep edilip hüküm altına alınan bölümüne dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi gerekirken fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.