Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/16397 K.2015/22720

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Dernek bünyesindeki ... Gençlik Merkezinde tesis amiri olarak çalıştığını iş akdinin davalılarca haksız ve gerekçesiz feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davacının şirket personeli olup kendileriyle sözleşmesi bulunmadığını belirterek husumet itirazında bulunmuş, genel bütçeden amatör kluplere yapılan yardımın mutlak surette azaltıldığını savunarak işçi azaltımına gidildiğini belirtmiştir.

Davalı ... şirketi ise; davacının asıl işveren işçisi olduğunu, şirketin işe alma, işten çıkartma ve talimat verme yetkilerinin bulunmadığını Belediyenin 30/05/2014 tarihli talimatına uyularak 06/06/2014 tarihinde davacının işten çıkartıldığını savunarak husumet itirazında bulunmuş ve davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan fesihte İş Kanunun 19. maddesinde belirtilen yazılı olma ve fesih sebebinin açık ve kesin belirtilmesi hükmüne uyulmadığını, feshin haklı veya geçerli nedene dayandığının ispat yükü üzerinde olan davalılarca ispatlanamadığı ve davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, işe iadenin mali sonuçlarından asıl ve alt işverenlerin dayanışmalı olarak sorumlu olacağı kabul edilmiş olup mahkemenin feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine ilişkin gerekçeleri isabetli olup davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak hüküm fıkrasında davacının hangi işveren nezdinde işe iade edildiği ve davalıların işe iadenin mali sonuçlarına dair sorumlulukları belirtilmeyerek hatalı hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Davacının alt işveren Dermar Şirketi nezdinde işe iadesi ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiş ise de davacı iddiası ve temyiz edenin sıfatı gözetildiğinde bu hata dikkate alınmamıştır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.