Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/1820 K.2015/12652

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacını aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı,davalı işyerinde mekanik ustası olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Toprakoğlu şirketi, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı davaya katılmamış cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davacının çalışması bir yılı doldurmadığından kıdem tazminatı talebinin, davacı tanıklarının davalı ile husumeti bulunduğundan da diğer alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretini hak edip etmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın, hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma, hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda mahkeme, davacı tanıklarının davalı işveren ile husumetlerinin bulunduğu, kendilerinin de aynı taleplerle dava açtıkları, bu nedenle kendilerine delil yarattıkları gerekçesiyle davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları taleplerinin reddine karar verilmiş ise de mahkeme kabulü hatalıdır.

Davacı tanıklarının davalı ile aralarında husumet bulunması durumunda beyanlarına tek başına itibar edilemeyeceği ancak, dosyanın bir bütün olarak değerlendirmesi sonucunda davacı tanık beyanlarının doğru olduğu anlaşılıyorsa itibar edilmesi ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği mahkemece gözden kaçırılmıştır.

Özellikle aynı davalı hakkında, aynı mahkemenin 2013/302-2014/517 Esas sayılı davacı ..'e ilişkin dosyasında tanık beyanlarına itibarla haftanın 6 günü, günlük 11 saat çalıştığı ve 15 günde bir 2 saat fazla çalıştığı için haftalık 1 saat daha çalışma eklenerek haftalık fazla mesaisini 13 saat kabul edilmiş, Dairemizin 2014/14651 E.- 2015/538 K. sayılı ilamı ile fazla mesai kabulünün yerinde olduğu, ancak bordrolarda fazla mesai ücreti tahakkuk ettirilerek davacıya ihtirazi kayıtsız ödenen ayların dışlanması zorunluluğu nedeniyle bozulduğu sabittir.

Bu durumda davacının tanıklarını beyanlarına itibarla fazla mesai ve hafta tatili ücretinin hesabının gerektiği diğer delillerle desteklenmiş olup davacı tanıklarının beyanlarını doğruladığından, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine dair gerekçe yerinde değildir.

Yapılacak iş, dosyada bilirkişi, davacının fazla mesai alacağı konusunda bir asgari ücrete göre bir de emsal ücrete göre iki seçenekli hesaplama yapmış; emsal ücrete göre hesap yapılan seçenekte, bordroda tahakkuk bulunan aylarda fazla mesai ücretinin asgari ücret üzerinden hesaplanması nedeniyle, emsal ücret üzerinden yapılan hesaplamadan bu aylarda ödenen ücretleri mahsup ederek aradaki farkları hesaplamıştır.

Davacının ücretlerin ödenmediğine ilişkin itirazı bulunmadığına ve bordroda gösterilen saatlerin üzerinde çalışıldığı yazılı belge ile de ispatlanamadığına göre, asgari ücretten ödenmiş olsa bile, fazla çalışma tahakkuku bulunan ayların hesaplama sırasında dışlanması gereklidir.

Bu nedenle, asgari ücretten de olsa bordroda fazla mesai ücreti tahakkuk ve ödemesi yapılan aylar dışlanarak; davacının emsal ücret gibi 2014 yılında 65,00 TL günlük yevmiye ile çalıştığı ve iki haftada bir hafta tatilinde de çalışarak, haftalık 13 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek davacının fazla mesai alacağını yeniden hesaplattırıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Davacının ayda iki hafta tatilinde ve dini bayramların ilk günü dışında tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı da tanık beyanlarından anlaşılmakta olup buna göre yeniden hesaplanması gerekirken mahkemece, davacı tanıklarının davalı ile husumetlerinin bulunduğundan bahisle fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacakları alacak talebinin reddine karar verilmiş olması isabetsizdir. O halde davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.