Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/18791 K.2015/22825

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 16/06/2009 tarihinde ...Belediye Başkanlığı'ndan geçici işçi olarak işe alındığını ancak işe girdiği günden beri normal bir işçi olarak tüm yıl kesintisiz fasılasız çalıştığını, ...Belediyesi kapatılınca Terme Belediyesi'ne devredildiğini, işe başladıktan sonra hiç bir gerekçe göstermeksizin işten çıkartıldığını, ... kayıtları incelendiğinde davacının çalışmasının devamlı olduğunun anlaşılacağını belirterek bu nedenle feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesini talep etmiştir.

Davalı vekil, davacının geçici işçi statüsünde çalıştığını, geçici iş süresi sonunda işten çıkartıldığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının 16/06/2009 tarihinde ...Belediyesinde çalışmaya başladığı, çalışmanın 30/03/2014 tarihine kadar sürekli kesintisiz olacak şekilde bildirildiği, davacının yaptığı işin belirli süreli yapılması gereken işlerden olmadığı,

işin süreklilik arz ettiği ve dosyaya gelen yazı cevaplarına göre 16/06/2009 tarihinden itibaren hiç ara vermeden ...Belediyesinde ve devamında , devirden sonra...Belediyesinde çalıştığının hizmet cetveli ile sabit olduğunun, bu durumda sırf iş sözleşmesinin geçici işçi olarak yapılmasının bu işi belirli süreli hale getirmeyeceği, davacının iş akdinin zincirleme olarak belirlenmek suretiyle aralıksız ve kesintisiz devam ettiğinden artık ortada belirsiz hale dönmüş,

iş akdinin mevcut olduğunun kabulü gerekeceği ve ...Belediyesinde iş hukuku anlamında belirsiz süreli iş akdine tabi olacak şekilde çalışan davacının 6360 sayılı yasa kapsamında ...'na devredilen işçi vasfında olduğundan yasa gereği alacaklarını davalı belediyeye karşı ileri sürebileceği kabul edilerek davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Dava feshin geçersizliğinin tespiti ve işçinin eski işine iadesi isteğine ilişkin olmakla çözümü gereken sorun, işveren feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır. Fesih bildiriminde, davacının Terme Belediye Başkanlığına geçici işçi olarak devrinin yapıldığı, geçici işçinin azami istihdam süresinin, bir yılda hiçbir suretle 5 ay 29 günü geçemeyeceği, 5620 Sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, 5 ay 29 üzerinde geçici işçi çalıştırma imkanı vermediği nedenine dayanılmıştır.

5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 3. maddesinde, “Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz.

Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir.

Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda; …c) Belediyeler ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) ve mahallî idare birliklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24 üncü maddesi çerçevesinde yetkili meclislerinden, geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur.

Söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz” şeklinde kurallara yer verilmiştir. İş Kanunu’nda geçici (vizeli) işçi kavramına yer verilmemiş olsa da sözü edilen Yasa hükmüne göre kamuda kadro harici geçici işçi çalıştırılması, belli esaslar ve sürelere bağlı olarak yapılabilmektedir. Davalı belediyenin 5620 sayılı Yasa hükümleri ile bağlı olmadığı söylenemez.

Davacı işçi norm kadro dışında çalışmak üzere geçici işçi olarak işe alınmış, aralıksız çalıştırılmış ve ... Valiliğince oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 28.03.2014 tarih ve 16-2-1-6-5-3 karar ile davalı ... Başkanlığına yine geçici işçi statüsü ile devir olmuştur. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günden fazla süreyle çalıştırılması yasaktır.

Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi, sözü edilen yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz.

Yine 5620 sayılı Yasanın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasaya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın bir gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre gerçekleştirdiği fesih işlemi, Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır.

Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.