Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/19050 K.2015/21269

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı davacının davalı işverene ait ... adresinde faaliyet gösteren Bölge Müdürlüğünde depo sorumlusu olarak 02/06/2009 tarihinde işe başladığını, 4 yıl 11 ay 22 gün çalıştığını, herhangi bir geçerli sebep gösterilmeksizin yazılı fesih ihbarı yapılmadan iş akdinin 23/05/2014 tarihinde sona erdirildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla feshin geçersizliği ve işe iade ile boşta geçen sürelere ilişkin 4 aylık brüt ücret alacağı ve diğer hakların , işe başlatmama halinde en fazla 8 aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davacının iş sözleşmesinin 23/05/2014 tarihinde İş Kanununun 19.maddesi çerçevesinde işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenlere dayanılarak işletmenin küçültüldüğünü feshedildiğini, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili bir fesih sebebi söz konusu olmadığından savunmasının alınmasına gerek görülmeden ve fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmek suretiyle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı şirkette çalışan işçi sayısı da 30 dan fazla olduğuna ilişkin bir uyuşmazlık olmadığı ve davacının iş sözleşmesinin yazılı olarak usulüne uygun olarak feshedilmediği, bu hususun 4857 sayılı İş Kanunun 19.maddesine göre feshin geçersizliği sonucunu doğurduğu anlaşıldığından davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar vermiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Taraflar arasında davalı işyerinde 30 işçi çalışıp çalışmadığı hususundan ihtilaf söz konusudur.

Somut olayda davacı davalı ... şirketinin ... şirketi bünyesinde bir şirket olduğunu iki şirketin yönetim adreslerinin aynı yerde olduğunu, iki şirketin de sahibinin aynı kişi olduğunu, davalı ...nın ...nun ürünlerinin pazarlamasını ve satışını yaptığını ve bu nedenle çalışan sayısının tespitinde ...nun tüm şirketlerindeki çalışan sayısının dikkate alınması gerektiğini iddia etmiştir.

Mahkemece iki şirketin aralarında organik bağ olup olmadığı şirketlerin tescillerinden itibaren tüm değişiklikleri de gösteren ticaret sicil kayıtları getirtilerek ve ayrıca davalı şirketin aynı iş kolunda başka işyerinin bulunup bulunmadığı ve davalı şirketin sadece ...na ait ürünleri ya da ...nun ürünleriyle birlikte başka firmaların da ürünlerini satıp satmadığı hususları araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.