Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/20176 K.2015/21800

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Mahkemece davacının derece-kademe farkından kaynaklı ücret alacağı farkı ile akdi ilave tediye ve yapranma prim farkı alacaklarının Toplu İş Sözleşmesinde belirtilen ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece alınan raporda fark alacakların ödenme tarihleri belirtilmediğinden hüküm fıkrasında da bu tarihlerin gösterilmediği gerekçesiyle TİS'de belirtilen ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline şeklinde karar verilmiştir. İnfazda tereddüt yaratacağı dikkate alınmadan ödeme tarihleri tek tek ve ayrı ayrı belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-6772 sayılı Kanunun 4'üncü maddesine göre, ilave tediye alacağının ödeme zamanını, Bakanlar Kurulu belirler. Bakanlar Kurulunun kararı ile ilave tediye alacağı muaccel hale gelir. İlave tediye hesabı, Bakanlar Kurulunun belirlediği ödeme tarihlerindeki ücrete göre yapılmalıdır. Ödeme zamanı taraflarca kararlaştırılmadığında, Borçlar Kanununun 101'inci maddesi uyarınca, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmelidir. Toplu İş Sözleşmelerinde bulunan, 6772 sayılı Yasa maddesinin tekrarından ibaret hükümler, alacağın dayanağının ilgili Yasa olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, bu durumlarda dahi yasal faize karar verilmelidir.

Somut olayda, 6772 sayılı Yasa'dan kaynaklanan ilave tediye alacağına dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından taleple bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren yasal faizi geçmemek üzere en yüksek mevduat faizi yerine Bakanlar Kurulu'nca belirlenen ve temerrüde düşürülmedikçe tek başına temerrüt oluşturmayan tarihlerden itibaren yasal faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.