Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/20352 K.2015/21969

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin işyeri çalışma kadrolarının yeniden düzenlenmesi neticesinde 4857 sayılı İş Kanununun 18.madesi gereğince işletme, işyeri veya işin gerekliliğinden kaynaklanan geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle mahkemece yapılan değerlendirme neticesinde davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğunun anlaşılmasına göre davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Buna karşılık davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; mahkemece gerek kısa kararda gerekse hüküm fıkrasında işe başlatmama tazminatı yönünden, “ Davacının, kararın kesinleşmesinden itibaren 10 iş günü...” ibaresi kullanıldığı görülmüştür.

Oysa 4857 sayılı Yasanın 21/5.fıkrasında “ İşçi kesinleşen mahkeme veya özel hakem kararının tebliğinden itibaren on işgünü içinde...” işverene başvurması gerektiği belirtilmiştir. Dolayısıyla işverene başvuru süresinin başlangıcı kesinleşmiş kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Mahkemece, hüküm fıkrasında işçinin başvurma süresini kararın kesinleşmesinden itibaren başlatması hem yasal düzenlemeye aykırı olmuş hem de infaz aşamasında tereddüt oluşturacak nitelikte olup hatalı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.