Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/20498 K.2016/17481

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 19.06.2014 tarihli ilamı ile “...mahkemece yapılması gereken mahkemenin 2013/276 Esasında kayıtlı hizmet tespiti davasının sonucunu bekletici mesele yaparak çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir... bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına…” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş ve hizmet tespit davasının kesinleşmesinin ardından davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde dönemler itibari ile farklı saatlerde çalıştığını iddia ederek yıllara göre çalışma düzenini ayrı ayrı beyan etmiştir. Buna göre davacı işe girdiği 03.12.2007 tarihinden 01.01.2009 tarihine kadar hafta içi 5 gün 08.00-21.00, Cumartesi 08.00-16.00, Pazar günleri 10.00-12.00 saatleri arasında.

02.01.2009 tarihinden 29.01.2010 tarihine kadar hafta içi 08.00-20.00, Cumartesi günleri 08.00-16.00, Pazar günleri ise 10.00-12.00 saatleri arasında. 30.01.2010 tarihinden iş akdini haklı nedenle feshettiği 04.07.2011 tarihine kadar olan dönemde haftanın 5 günü 08.00-18.00 e kadar, Cumartesi günleri ise 08.00 den 13.00 e kadar çalıştığını beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 03.12.2007- 01.01.2009 tarihleri arası hafta içi 5 gün 08.00-21.00, Cumartesi 08.00-16.00, Pazar 10.00-12.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü, 01.01.2009 - 30.10.2010 tarihleri arasında haftada 5 gün 08.00-18.00, Cumartesi 08.00-16.00, Pazar 10.00-12.00 saatleri arasında, 30.10.2010- 04.07.2011 tarihleri arasında ise haftanın 5 günü 08.00-18.00, Cumartesi 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile fazla mesai hesabı yapılmıştır.

Bu itibarla hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2009 – 30.01.2010 olması gereken tarih aralığının hata yapılarak 01.01.2009 – 30.10.2010 tarihi olarak alınması ve sonrasındaki tarih aralığının da buna bağlı olarak yanlış alınması sonucu talep aşımı da yapılarak davacı yararına daha fazla çalışma ücretinin hesap edilip hüküm altına alınması bozmayı gerekmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.