KÜNYE
(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2015/22229 E., 2015/25130 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
434 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı .... Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .... Şirketi'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı vekili 3.424,42 TL kıdem tazminatı, 1.560,72 TL yıllık izin, 156,07 TL genel tatil ve 2.028,93 TL hafta tatili olmak üzere toplam 7.170,14 TL'lık alacak davası açmış ancak dava açarken sadece 5.000,00 TL dava değeri üzerinden harç yatırılmıştır. Mahkemece 156,07 TL genel tatil ve 2.028,93 TL hafta tatili alacağına hükmedilmiştir. Kabul edilen miktar toplamı 2.185,00 TL olup reddilen miktar ise 2.815,00 TL'dir.
Mahkemece meddeabih yatırılan harç üzerinden değerlendirileceğinden yargılama giderleri de buna göre harcı yatırılan 5.000,00 TL üzerinden değerlendirilmelidir. Davacı eksik harç yatırdığından dava dilekçesi ile talep edilen alacakların da 5.000,00 TL ile orantılı olarak istendiğinin kabulü gerekir.
Buna göre kıdem tazminatı 2.387,97 TL, yıllık izin 1.087,84 TL, ulusal bayram genel tatil alacağı 108,83 TL ve hafta tatili alacağının ise 1.414,84 TL olarak talep edildiği kabul edilmelidir. Mahkemece yatırılan harç tutarı dikkate alınmadan davacının talebi aşılarak HMK 26.maddesine aykırı şekilde 156,07 TL genel tatil ve 2.028,93 TL hafta tatili alacağına hükmedilmesi ve yargılama gedirlerinin buna göre yeniden değerlendirilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/22229, K. 2015/25130, 14 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama