KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/23308 E., 2015/16809 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- İşe iade
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılardan ..., davacı ile aralarında iş ilişkisi bulunmadığını belirterek, diğer davalı ... ise karşılıklı mutabakat ile iş akdinin feshedildiğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece davacının dava tarihinde çalışmasına devam ettiği, dava açmada hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesine göre;
“MADDE 6 - (2) Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur.”
Somut olayda, mahkeme tarafından davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olmasına karşın kendisini vekil aracılığı ile temsil ettiren davalı ... yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, kararı diğer davalının temyiz etmediği de gözetilerek sadece davalı ... yararına düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/23308, K. 2015/16809, 28 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama