Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/237 K.2015/12579

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını öne sürerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti, hafta tatil ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden “yasal faiz” talep edilmesine karşın 6100 sayılı HMK’nun 26. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle bu alacaklar için "en yüksek banka mevduat faizi" yürütülmesi, ayrıca emeklilik sebebiyle akdin feshi halinde işçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar.

Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır. Ancak somut olayda tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiğine ilişkin dosya kapsamında belge bulunmamakla kıdem tazminatına dava tarihinden faiz işletilmesi gerekirken, fesih tarihinden faiz işletilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.