Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/25217 K.2016/1053

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, 6100 sayılı HMK'nun 298/2.maddesi gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir.

Mahkemece verilen kısa kararda kıdem tazminatı 3.297,54 TL, ihbar tazminatı 1.006,25 TL, yıllık izin 1.257,81 TL, fazla çalışma 3.544,74 TL, ulusal bayram genel tatil 480,10 TL ve hafta tatili alacağının 1.970,01 TL olarak kısmen kabul edildiği ve gerekçeli kararda ise kıdem tazminatı 3.297,54 TL, ihbar tazminatı 1.006,25 TL, yıllık izin 1.257,81 TL, fazla çalışma 2.353,43 TL, ulusal bayram genel tatil 183,71 TL ve hafta tatili alacağının 708,33 TL olarak kısmen kabul edildiği kısa hüküm değiştirilerek fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının miktarları değiştirilmek suretiyle karar verilerek gerekçeli kararla kısa karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerektiği açıktır.

O halde karar bu nedenle bozulmalıdır.