Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/25740 K.2015/20658

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.10.2015 Salı günü belirlenen saatte temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Karşı taraftan davalı ...A.Ş. vekili Av.... geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı vekili, davacının 02/08/1999-30/06/2012 tarihleri arasında çalıştığını, 94 gün kullanılmayan izni bulunduğunu iddia ederek ödenmeyen fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yıllık izin konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı dava dilekçesinde 94 gün yıllık izin alacağı bulunduğunu iddia etmiştir. Davacıya 2.261,82 TL yıllık izin alacağı ödendiği konusunda anlaşmazlık yoktur. Davacının bilirkişi ... tarafından düzenlenen ilk raporda 262 gün izin hakkı bulunduğu 113 gün kullandığı dikkate alındığında 149 gün izin hakkı bulunduğu tespit edilmiş itiraz üzerine alınan ek raporda bilirkişi ... davacının sendikalı olduğu dönemleri de dikkate almak suretiyle 232 gün izin hakkı bulunduğu,

imzalı olarak 95 gün kullanıldığını tespit ederek alacağı hesaplamış, Mahkemece alınan son raporda ise bilirkişi ... her ne kadar davacının 232 gün izin hakkı olup bunun 95 gününü kullanmış ve bakiye 137 gün izin hakkı varsa da davacı 94 gün izin hakkı bulunduğunu iddia ettiğinden taleple bağlı kaldığını belirterek ödenen 2.261,82 TL bu süreden mahsup edilerek 959,24 TL izin hakkı bulunduğunu tespit etmiştir.

Davacının kullandırıldığı ispatlanamayan 137 gün izin hakkı bulunduğu konusunda uyuşmazlık söz konusu değildir. Davacıya yapılan yıllık izin ödeme miktarı 2.261,82 TL bir günlük çıplak ücret 34,26 TL’ye bölündüğünde ödenen izin süresinin 66 güne tekabül ettiği anlaşılmaktadır. Davacının 137 gün izin hakkından 66 günlük ödeme süresi düşüldüğünde davacının kullanılmayan ve alacağa dönüşen izin süresi 71 gün olacaktır. Bilirkişi ... raporunda yapılan hesaplamada da kalan bakiye izin alacağı süresi isabetli bir şekilde tespit edilmiştir. Mahkemece bilirkişi ... raporu doğrultusunda bakiye yıllık izin alacağının hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme içeren rapora itibarla eksik yıllık izin alacağına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.