Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/26472 K.2015/23321

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı şirketin tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, hiçbir neden gösterilmeksizin emekliliğinin yakın olduğu, yeni işverenden emekli olması halinde yeni haklar talebinde bulunmasının muhtemel olduğu söylenerek işten çıkarıldığı, yazılı savunmasının alınıp yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığı, haksız fesih olduğunu beyanla iş akdinin feshinin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık(...), davalı hastanenin tüzel kişiliği olmadığından taraf ehliyetinin bulunmadığını, davalı şirket ile bakanlık arasındaki ilişkinin alt işverenlik değil, iş sahibi-müteahhit ilişkisi olduğunu, ihale ile temizlik-güvenlik hizmet alımı yapıldığından bakanlığın da husumet ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Şirket, işçinin işine son veren işverenin önceki işveren olduğunu, müvekkilinin pasif husumet ehliyetinin olmadığını, davacının hiçbir zaman kendi bünyesinde işe başlamadığını bu nedenle de işinin sona erdirilmesinin mümkün olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının haksız olarak sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı şirket işyerine iadesine karar verilmiştir.

Davalı Bakanlık harçtan muaftır.

Somut olayda, mahkemece hüküm fıkrasının 4 ve 6 nolu bentlerinde “davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” denilerek davalı Bakanlıktan da harç tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.