Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/26643 K.2016/2647

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, tarafların temyizi üzerine Dairemizin ilamı ile özetle, “Hükme esas alınan bozma sonrası hazırlanan ek hesap raporunda, ücretin hesaplama yöntemi konusunda bozma kararında açıklama olmasına rağmen ayrı bir hesaplama yapılmamış, bozma öncesi hazırlandığı gibi davacının 2011 yılında iş sözleşmesinin feshine kadar olan süre içinde (1 yıldan az) yaptığı sefer sayısı ile sefer başına aldığı prim miktarı çarpılmış, bulunan miktar 365'e bölünerek aylık garanti ücret olan asgari ücrete eklenerek hesaplamalara esas ücret bulunmuş ise de,

davacının 2011 yılındaki çalışması 1 yılın altında kaldığından bu hesaplama yöntemi davacı aleyhinedir. Davacının fesih tarihinden geriye doğru 1 yıl içinde yaptığı sefer sayısı bulunmalı, aldığı sefer primi ile çarpılıp bulunan miktar 365'e bölünmelidir. Bu şekilde bulunan ücret üzerinden davacının işçilik alacakları hesaplanmalıdır.

Bu yön üzerinde durulmadan bozmaya uyulmasına rağmen bozmanın gereklerini tam olarak yerine getirmeyen son yılı takvim yılı olarak alan rapora göre karar verilmesi hatalı olmuştur. ” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ücretinin ne kadar olduğu noktasındadır.

Davacının yurtdışı tır şoförü olarak garanti asgari ücret+sefer primi ile çalıştığı çekişmesiz olup, bu çalışma sisteminde tazminata esas ücretin belirlenmesinde fesihten önceki bir yıl içinde işçinin kaç sefer yaptığı belirleyici olmaktadır. Dairemizin önceki bozma kararında bu hususa atıf yapılarak araştırma yapılması istenilmiş ve mahkemece bozma doğrultusunda ek rapor alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda son bir yıl içinde davacının 17 sefer yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmışsa da dosyanın incelenmesinde son bir yıllık çalışma döneminde davalı işverenin savunması gibi bu sayıda sefer yapılmadığı izlenmektedir.

Bu nedenle rapor denetime uygun olmayıp, konusunda uzman başka bir bilirkişi marifeti ile davacının fesihten önceki son bir yıl içindeki sefer sayısı tereddüde yol açmayacak şekilde belirlenip sefer priminin buna göre belirlenmesi ve tazminata esas ücretlerin bu doğrultuda hesaplanması gerekirken davalı itirazları değerlendirilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.