Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/26714 K.2016/1762

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, tarafların temyizi üzerine Dairemizin ilamı ile özetle, “a- Her iki raporda da davacının işyerine giriş ve çıkış tarihleri aynı alınmıştır.

Ancak ilk raporda kesintisiz bir çalışma kabul edilerek hizmet süresi 12 yıl 6 ay 2 gün olarak belirlenmiş iken ve bu hizmet süresine davalı tarafından itiraz yokken aldırılan ikinci bilirkişi raporunda SGK kaydındaki prim ödeme gün sayısı baz alınarak aynı tarihler arasında bu kez 12 yıl 1 ay 27 gün hizmeti olduğunun kabulü ile işçilik alacakları hesaplandığı görüldüğünden; davacı işçi yönünden hem usulü kazanılmış hak oluşması hem de tanık beyanlarından çalışmasının kesintisiz olduğunun görülmesi nedeniyle ilk rapordaki hizmet süresinin esas alınarak işçilik alacaklarının yeniden hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

b-Dava dosyasına sunulan bordrolar arasında Şubat 2009 ve Eylül 2009 aylarına ait bordrolar ile Şubat 2008 ayına ait bordroda yıllık izin ücreti tahakkuk ettirildiği ve davacı işçinin itirazsız imzaladığı görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bu aylara ait bordrolar dikkate alınmamış sadece yıllık izin defteri gözetilmiştir. Hesaplama yapılırken Şubat 2008 ayına ait bordro ile Şubat ve Eylül 2009 ayına ait imzalı ve itirazsız bordroların hesaplama yapılırken dikkate alınmamış olması bozma nedenidir.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bozmadan önce yapılan yargılama sırasında alınan ilk bilirkişi raporunda davacının giydirilmiş ücreti asgari ücrete yemek ücreti eklenerek hesaplanmıştır. Davalının itirazı üzerine davacının yemek yardımından yararlanmadığı kabul edilerek yeniden hesaplama yapılmış bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda ise davacının tazminata esas ücreti asgari ücret ve yemek ücreti toplanarak belirlenmiş ve mahkemece bu miktara hükmedilmiştir. Davacının giydirilmiş ücreti bozma öncesi verilen hüküm ile kesinleşmiştir. Bu nedenle davacının tazminata esas ücretinin tespitinde davalının kazanılmış hakkı ihlal edilerek daha yüksek bir miktardan hesaplama yapılarak belirlenen miktara hükmedilmesi hatalıdır.

3. Davacı kıdem tazminatı olarak dava ve ıslah dilekçesi ile toplam 10.422,93 TL talep ettiği halde talebin aşılamayacağı ilkesine aykırı olarak mahkemece 10.485,84TL sına hükmedilmesi isabetsizdir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.