Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/27421 K.2015/23378

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili, davacının iş akdine geçerli bir neden bulunmadan son verildiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; davacının iş akdine haklı nedenle son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tanıklarının ortak beyanlarına göre davacının işyerinde çalışan bayan arkadaşının diğer çalışan arkadaşı ile nişanlanmasına vesile olduğu, nişan bozulduktan sonra bayanın davacıya karşı çevresinin genişliğini kullanarak bir takım husumetli davranışlara yöneldiği,

davalı tanık beyanlarına göre ise davalı tanıklarından ... ile nişanlandığı belirtilen ... isimli işçiyi tanımadıkları, böyle birinin çalışmadığını beyan ettikleri, davacı vekilince son celse sunulan fotoğraflar, SGK kayıtları, davalı işyeri yazı cevabına göre ise ... isimli şahsın iş yerinde uzun süreden beri çalıştığı, ibraz edilen fotoğraflara göre de davacı tanık beyanlarında geçen nişan olayının doğrulandığı,davalı tanık beyanlarının açıkça gerçek dışı olduğu anlaşıldığından davalı tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, davacının feshe konu yapılan taciz mahiyetinde eylemlerinin davalı işverence ispatlanamadığı,

somut veriler dikkate alınarak usulüne uygun bir araştırma ve savunma çerçevesinde işverenin fesih işlemini gerçekleştirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanununun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, 5.3.2014 tarihli fesih bildirimi ile davacının aynı mağazada görevli birden çok bayan çalışma arkadaşına ahlak kurallarına uymayan tekliflerde bulunması gerekçe gösterilerek iş akdine haklı olarak son verildiği belirtilmiş olup ispat yükü üzerinde bulunan davalı işveren tarafından davacıya isnat edilen eylemlerin haklı fesih nedeni oluşturacağı ispatlanamamış ise de davacının bir kısım eylemlerinin olduğu ve bu tür eylemlerinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığı sabittir. Davalı işverenin fesih konusu yapılan iddialar nedeniyle artık davacı ile çalışması beklenemeyeceğinden feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme davanın kabul edilmesi hatalıdır.

Davacının iş akdi davalı işveren tarafından geçerli nedenle feshedilmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.