Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/2769 K.2015/19515

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait işyerlerinde çalışmakta iken fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini eylemli ve tek taraflı olarak İş Yasasa'nın 24/II-e maddesi gereğince feshettiğini belirterek, bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini, davacının taleplerinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının feshi haklı bulunarak, bilirkişi tarafından hesaplanan fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinden %40 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuştur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay'ca takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ordan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Davalısa aynı olan emsal dosyalardaki Yargıtay denetiminden geçmiş mahkeme ilamlarında, fazla çalışma ve genel tatil ücretinden 1/3 hakkaniyet indirimi yapıldığı gözönüne alındığında daha uygun bir oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken %40 oranında hakkaniyet indirimi yapılması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla mesai hesabında, bilirkişi tarafından davacının yıllık izinde olduğu süreler dikkate alınmadan hesaplama yapılması da hatalı olmuştur. Bu süreler dikkate alınarak yeniden hesaplama yapılması gerekmektedir.

4-5510 sayılı Yasa'nın 18. maddesinde 4/a bendine tabi sigortalılara kuruma yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarında istirahat raporu alınmış olması şartıyla iş kazası veya meslek hastalığı sebebiyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için, hastalık sebebiyle geçici işgöremezliğe uğraması sebebiyle iş göremezliğinin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gön kısa vadeli sigorta primi ödenmiş olması şartıyla geçici iş göremezliğin 3. gününden başlamak üzere her gün için yatarak tedavilerde 17. maddeye göre hesaplanan kazancının yarısı, ayakta tedavilerde ise 2/3'nin geçici iş göremezlik ödeneği olarak ödeneceği,

4857 sayılı Kanunun geçici iş göremezlik ödeneği başlıklı 48. maddesi "İşçilere geçici iş göremezlik ödeneği veirlmesi gerekitği zamanlarda geçici iş göremezlik süresine ratlayan ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatilleri, ödeme yapılan kurum veya sandıklar tarafından geçici iş göremezlik ölçüsü üzerinden ödeneceği, hastalık nedeni ile çalışılmayan günlerde Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin aylık ücretli işçilerin ücretlerinden mahsup edileceği bildirilmiştir.

Somut olayda; davacı 11.11.2013-17.11.2013 tarihleri arasında altı gün istırahat raporu almıştır. SGK tarafından davacının raporlu olduğu süre için geçici iş göremezlik ödeneği ödenir. Bu durumda yapılacak iş; geçici iş göremezlik süresinde davacıya SGK tarafından ödenmesi gereken ücret miktarını tespit edip bu miktar dışlandıktan sonra kalan miktar için davalı sorumlu olup ücret alacağı buna göre hesaplanmalıdır. Bu yön gözetilmeden ücret alacağı hesaplanması hatalı olmuştur. O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.