Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/28620 K.2016/1821

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı işyerinde muhasebe elemanı olarak çalıştığını, işverence kendi işi dışında işler yapması istenince ve kendisinin de bunu kabul etmemesi üzerine davalı işveren tarafından iş akdinin feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, 7.5.2014 tarih ve 2014/3001 – 10106 E-K sayılı ilam ile davalının sair temyiz itirazları reddedilerek '... fazla mesai ücreti yönünden haftada 6 gün 7.00-18.00 saatleri arasında fazla çalışma olduğunun kabulü ile haftalık ortalama 12 saat fazla mesai yapıldığının ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplamasında ise tanık beyanlarına dayalı olarak Ramazan bayramının 2 günü dışında tüm genel tatillerde çalışma yapıldığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır.

Oysa davacı dava dilekçesinde 12.04.2010-04.10.2011 tarihleri arasında haftada 4 gün 8.00-16.00 saatlerinde ve kalan 2 gün ise 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca Ramazan ve Kurban bayramlarında birer gün izin kullandığını, geriye kalan ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını beyan etmiştir. Bu sebeple bilirkişi raporu hatalı olup, fazla mesai ve genel tatil alacakları yönünden talep edilenden fazla miktarda alacak hesabı yapılmıştır.

Mahkemece 6100 sayılı HMK 26. maddesine aykırı şekilde davacının talebi aşılarak, hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle karar verilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir...' gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece söz konusu bozma ilamına uyulmuş ve bozma ilamının gereğinin yerine getirilmesi amacıyla ek rapor alınmış ve alınan ek rapor kapsamına göre sair alacaklar yanında fazla mesai ve genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde.

12.4.2010 – 4.10.2011 tarih aralığı bakımından, taleple bağlı kalınarak davacının haftada 2 gün 08.00 – 18.00 saatleri arası, 4 gün ise 08.00 – 16.00 arası çalıştığı kabul edilerek, 08.00 – 16.00 arası 8 saat çalışma süresinden 1 saat ara dinlenme mahsup edilerek 7 saat çalışma olduğu, 4 gün süren bu çalışma ile haftada 28 saat çalışma yapıldığı, yine 08.00 – 18.00 arası 11 saat çalışma süresinden 1.5 saat ara dinlenme mahsup edilerek 9.5 saat çalışma olduğu,

2 gün süren bu çalışma ile haftada 19 saat çalışma yapıldığı toplamda ise haftada 47 saat çalışma süresinden yasal çalışma süresi olan 45 saat mahsup edildiğinde, davacının haftalık fazla çalışma süresinin 2 saat olduğu sonucuna varılarak hesaplama yapılmıştır. Ancak söz konusu hesap yöntemi hatalıdır.

Haftada 2 gün süren 08.00 – 18.00 saatleri arası çalışmada günlük çalışma süresi bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde 11 saat değil 10 saattir ve bu çalışma süresinden 1 saat ara dinlenme düşüldüğünde fiili çalışma süresi olarak 9 saate ulaşılır, bu çalışma 2 gün devam etmekle haftada 18 saat eder.

08.00 – 16.00 arası 4 gün çalışmada ise haftada 28 saat çalışılmakla bu iki süre toplandığında toplam haftada 46 saat ve bu süreden de yasal çalışma süresi olan 45 saat mahsup edildiğinde davacının yukarıda anılan tarih aralığından 1 saat fazla mesai yapmış olduğu sonucuna varılır. Mahkemece hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.