Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/28877 K.2015/18148

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 06.10.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Ayakkabı İth.İhr.San. ve Tic.Ltd.Şti. ve H.. T.. vekili Av.Arif ile karşı taraftan davacı M.. K.. vekili Av.Nazım geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi.

Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davalı işyerinde 01.09.1991 tarihinde çalışmaya başlayan müvekkilinin 30.08.2005 tarihinde emekli olduktan sonra çalışmasını iş akdinin haksız feshedildiği 31.12.2012 tarihine kadar kesintisiz devam ettirdiğini, bu tarihte haksız olarak işten çıkarıldığını, her ay asgari ücret tutarının üzerinde ödeme yapıldığını, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinleri kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili davalı şirket aleyhine açtığı birleşen İzmir 8. İş Mahkemesi'nin 2014/313 Esas 2014/270 Karar sayılı davasında ise, müvekkilinin 03.01.2013 tarihinde tekrar aynı işyerinde davalı H.. T.. ile organik bağı olan ve son işveren davalı şirket nezdinde 2013 Haziran ayı sonuna kadar çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile asıl davada talep ettiği diğer işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 2005 yılında emekli olduktan sonra 2013/Mart ayına kadar herhangi bir çalışmasının olmadığını, 2013 yılı Mart ayında cep harçlığını çıkarmak için haftada bir gün çalışmak istediği beyanı üzerine 2013 yılı Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran aylarında haftada 1 gün çalıştığını, ücretinin de ödendiğini, bir an için davacının kesintisiz olarak çalıştığı kabul edilse bile işyerinin devri sebebiyle işten haksız çıkarıldığının ileri sürülemeyeceğini, bu sebeple tazminat talep etmesinin hukuken mümkün olmadığını,

iş şartları konusunda işveren temsilcisi ile yapılan görüşmede olumlu yada olumsuz bir cevap alınmadan işi kendiliğinden bırakan davacı ve çocuklarının tazminat talep etmelerinin hukuken mümkün olmadığını, müvekkiline ait işyerinin ayakkabı imalathanesi olduğu göz önüne alındığında yaz sezonu ve kış sezonu gibi dönemler dışında normal mesai saatlerinde dahi yapılacak iş olmadığından çalışmalara zaman zaman ara verilirken davacının bütün yıl boyunca 09.00-23.00 arası çalışması iş şartlarına ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece davacının ödenmeyen işçilik alacakları nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği, kıdem tazminatına ve bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece ödendiği usulünce ispat edilemeyen asgari geçim indirimi alacağının hüküm altına alınması yerinde ise de 4857 sayılı Yasa'da düzenlenen “ücret alacağı” niteliğinde bir alacak olmayan asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki,bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.