Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/29893 K.2016/3379

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen aşağıdaki dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı şirkette 26.07.2006 tarihinden 02.09.2009 tarihine kadar kaynakçı ve tornacı olarak çalıştığını, yasal hak ve alacakları ödenmeden işten çıkarıldığını, bu sebeplerle fazla mesai, resmi tatil ve genel tatil ücret alacaklarının davalılardan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.06.2014 tarihli ilamı ile “... ibranameye, makbuz olarak değer verilip, sadece ödenen 226,00 TL fazla çalışma ücretinin, bilirkişi tarafından hesaplanan meblağdan mahsubu ile, geri kalan fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacakların ödetilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden hatalı yorum ile yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş ve davanın kabulüne karar vermiştir.

Somut olayda; bozma öncesinde alınan bilirkişi raporunda davacının 14.083,85 TL fazla mesai ücreti ve 580,54 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağı bulunduğu belirtilmiştir. Bozma kararı ibranameye, makbuz olarak değer verilip, sadece ödenen 226,00 TL fazla çalışma ücretinin, bilirkişi tarafından hesaplanan meblağdan mahsubu ile, geri kalan fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacakların ödetilmesine karar verilmesi gerektiği yönündedir. Bozmaya uyulmasından sonra davacı vekili 23.12.2014 tarihli dilekçesiyle alacaklarını ıslah etmiş, 14.083,85 TL fazla mesai ücreti ve 580,54 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davacının ilk karardan önce ıslah hakkını kullanmamış olması, bozma ilamından sonra ıslahın mümkün olmaması sebebi ile sunulan ıslah dikkate alınmayarak, dikkate alınmayan ıslah ile arttırılan kısımla ilgili hüküm kurulmadan ve ıslah harcının iadesine karar verilerek 21.06.2013 tarihli bilirkişi raporu ile, ödenen 226,00 TL'nın talep edilen 250,00 TL fazla mesai ücretinden mahsubu ile kalan 24,00 TL ile 100,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücretinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmemesi isabetli ise de bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai ücret alacağından ödenen 226.00 TL’nın mahsup edilmesinden sonra davacının dava dilekçesinde talep edilen 250,00 TL’den fazla bir fazla mesai ücret alacağı kaldığından davacının 250,00 TL fazla mesai ücret alacağının kabul edilmesi gerekirken ödenen 226,00 TL’nın mahsubunun dava dilekçesinde talep edilen 250,00 TL’den yapılması hatalı olup , kabule göre de davacı tarafın kabul edilen alacağının 124,00 TL olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. Maddesine göre hükmedilen avukatlık ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceğinden davacı taraf yararına kabul edilen miktarı geçmeyecek şekilde avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.