Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/3150 K.2015/2451

İŞ KANUNU (4857) Madde 41

"İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı K.. Haddecilik Ltd. Şirketi vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddine,

2- Davalı K..Haddecilik Ltd. Şirketinin temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı K..Haddecilik Ltd. Şirketinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, davalı işyerinde 02.04.2007-06.10.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından kalp krizi geçirdikten sonra sağlık raporu istenerek, raporda ağır işlerde çalışamaz ibaresi olması nedeniyle haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ikramiye, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davalı sonradan dosyaya sunduğu bordrolarda fazla mesai tahakkuklarının bulunduğu ve hüküm kurulurken bu bordroların dikkate alınmadığını iddia etmiştir. Dosya incelendiğinde , bilirkişi ek raporu da dosyaya sunulduktan sonra, davalının daha önce sunmamış olduğu ve davacının imzasını taşıyan 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin bazı bordroları dosyaya sunduğu ve bu bordrolarda fazla mesai ücreti tahakkuklarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan bordrolar borcu söndürücü nitelikte evraklar olup, yargılamanın her aşamasında dikkate alınmak zorundadır.

Yapılacak iş dosyaya sunulan bordroların ilişkin olduğu aylar dışlanmak suretiyle fazla mesai ücretinin yeniden hesaplanarak çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

4-Taraflar arasında davacının ikramiye alacağının doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece; davacının bir maaş tutarındaki ikramiyenin işveren tarafından 12'ye bölünmek suretiyle her ay eşit miktarda ödendiğini, 2009 yılı Ocak ayı bordrosu dışındaki bütün bordroların imzalı olduğunu, davalının bunun banka yoluyla ödendiğini iddia ettiği, fakat banka kayıtlarında böyle bir ödemenin bulunup bulunmadığı anlaşılamadığı gerekçesi ile 2009 yılı Ocak ayı ikramiye tutarı hüküm altına alınmıştır.

Davalı bu döneme ait ikramiye alacağının banka yoluyla ödendiğini iddia etmektedir. Her ne kadar banka kayıtları incelendiğinde doğrudan ikramiye ödemesi yapıldığına dair bir kayıt bulunmasa da işyeri kayıtları ile banka kayıtları karşılaştırılmak suretiyle, davacıya yapılan ödemeler içerisinde ikramiye ödemesi olup olmadığı anlaşılabilir. Bu yönden yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin eksik araştırma ile ikramiye alacağının kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, bozma nedenidir.