Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/31764 K.2015/26720

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... ve bağlı işyerlerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden üyelik veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle yararlandığını, Toplu İş Sözleşmesinde iş akdinin feshinin hangi şart ve koşullarda yapılabileceğinin düzenlendiğini, feshin toplu iş sözleşmesindeki düzenlemelere aykırı olduğunu, davacının manevi babası olarak gördüğü ve hayatının büyük bir kısmını yanında geçirdiği öz amcasının 24/12/2013 tarihinde...'da vefat etmesi nedeni ile büyük bir sinir ve buhran hali içerisine girdiğini ve o tarihte gece ...a gitmek üzere yola çıktığını,

İş Kanununun 25/2-g maddesine dayanarak iş akdinin feshedilebilmesinin mümkün olmadığını, davacının bu tarihlerde amcasının ölümü nedeni ile sağlık nedenleri ile işine devam edemediğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 24.12.2013-28/12/2013 tarihlerinde işe gelmemesi nedeni ile hakkında tutanak tutularak resmi mesai saati olan 30/12/2013 Pazartesi günü mazeretlerini içerir belgelerini sunması için ihtar gönderildiğini, davacının sağlık nedenlerine dayanarak iş akdinin feshedildiği yönündeki iddialarınında kabul edilemeyeceğini, fesih nedeninin açık ve net olduğunu, davacı tarafın şehir dışına gitmediği halde gitmiş gibi değerlendirilme yapmaya çalışıldığını davacı tarafın ifade ettiği sağlık kurulu raporunun ise 05/02/2013 tarihli olduğunu ve devamsızlığından bir yıl öncesine ait olduğunu,

davacının önce cenazeye gitmiş ise bunu ispatlaması gerektiğini, İstanbul iline gitmediği, ayrıca tutanak tarihlerinden sonrada gelmediğinin sabit olduğunu, 03/01/2014 tarihine kadar belediyeye hiç uğramadığını belediye yetkililerinin hiç birisinin çağrılarına cevap vermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 20/03/2004 tarihinden itibaren kurumlarında çalışmakta iken yetkililerin izni ve bilgisi dışında mazeret bildirmeden haklı bir nedene dayanmaksızın (24/12/2013) ila (28/12/2013) tarihleri arasında ardı ardına 5 iş günü işine devam etmediği (03/01/2013) tarihli disiplin kurulu kararı ve 4857 sayılı İş Kanununun 25. Maddesi uyarınca (03/01/2013) tarihinde iş akdinin fesh edildiği ve işine son verildiği,

davacının il dışında bulunan ve vefat eden amcası olması nedeniyle 2 gün ücretli izinli olduğuna ve geriye kalan 3 gün için ise en fazla Toplu İş Sözleşmesinin 50. Maddesi gereğince yevmiye kesme cezası uygulanması gerektiğine yönelik itirazlarının fesih tarihinde toplu iş sözleşmesi yürürlükte olmadığından yerinde olmadığı, davacının işe gelmemesini izah edecek haklı bir yasal sebep, resmi belge sunmadığı, kabul edilebilir bir mazeretinin bulunmadığı, amcasının vefat etmesi nedeni ile il dışı olan İstanbul'a 24/12/2013 tarihinde gittiğini, vefatı nedeni ile üzüntüden psikolojisinin bozulduğunu, kendisini kaybettiğini beyan etmiş ise de;

rahatsızlığına dair davalı iş verene rapor sunmadığı, rahatsız olduğuna dair sunulan ilaç listesinde belirtilen ve 31/12/2013 tarihli listede davacının ilaç tedavisinin devamsızlık öncesinde olduğu, davacının 03/01/2014 yani fesih tarihinde psikolojik ilaçlar aldığına dair reçete sunduğu, 02/01/2014 tarihinde depresif nöbet nedeni ile Yalvaç 1 nolu Aile Hekimliğine hasta sevk raporunu sunduğu, davacı tarafça psikolojisinin bozulması nedeni ile haklı mazereti olduğu gerekçesine dayanmakta ise de;

bu mazeretini haklı gösterir resmi evrakların davalı işverene sunmaksızın , yetkililerin izin ve bilgisi olmaksızın devamsızlık yaptığından, davacının iş akdinin 25/ II-g maddesi gereğince feshedilebilmesinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının iş akdi 24/12/2013 ila 28/12/2013 tarihleri arasında ardı ardına 5 iş günü işine devam etmediği gerekçesiyle tazminatsız olarak sona erdirilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde öz amcasının 23/12/2013 tarihi gecesinde komaya girdiğini, bu nedenle İstanbul'a gideceğini bildirmek için iş veren vekillerini telefon ile aradığını, geç saat olduğu için ulaşamadığı için işyerinden bir arkadaşına haber vererek gece yola çıktığını, İstanbul'a vardığında amcasının 24/12/2013 günü öldüğünü, bu nedenle büyük bir buhrana girdiğini acı ve elemlerini kontrol edemeyecek derecede psikolojisinin bozulduğunu, Toplu İş Sözleşmesi'ne göre cenaze için şehir dışına gitmesi nedeniyle 24/12/2013 ve 25/12/2013 tarihleri arasında ücretli izinli sayılması gerektiğini, 26/12/2013,

27/12/2013 ve 28/12/2013 tarihlerinde keyfi olarak gelmediği kabul edilse bile bunun cezasının yevmiye kesme olduğunu iddia etmiştir. Davacı tanığı davacının iddiasını doğrulamıştır.

Mahkemece Toplu İş Sözleşmesi'nin davacının devamsızlık yaptığı ve tutunak tutulan 24/12/2013, 25/12/2013, 26/12/2013, 27/12/2013, 28/12/2013 tarihlerinde yürürlükte olmadığı gerekçesiyle davacının feshin ... hükümlerine aykırı olduğuna dair itirazları yerinde görülmemiş ise de işyerinde 15.12.2013-14.12.2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi bulunmaktadır.

Fesih tarihinde yürürlükte bulunan ...'in 28. maddesinin 7. fıkrasında işçinin amcasının ölümü halinde, ölüm şehir içinde ise 1 gün şehir dışında ise 2 gün işçinin ücretli izin hakkı bulunduğu düzenlenmiştir. Davacının iddia ettiği gibi amcası 24.12.2014 tarihinde İstanbul ilinde vefat etmiş ve davacı İstanbul'a gitmiş ise 24.12.2014 ve 25.12.2014 tarihlerinde davacının izinli sayılması gerekmektedir.

26-27-28.12.2014 tarihlerinde yapmış olduğu devamsızlığın yaptırımı ise Toplu İş Sözleşmesi'ne ekli disiplin ceza cetveline göre 4 gün ücretten kesme cezasıdır.

Mahkemece, davacının 24.12.2014 tarihinde ölen amcasının İstanbul ilinde vefat etmiş olup olmadığı Nüfus Müdürlüğüne müzekkere yazılarak ölüm raporunun ve ölü def'in belgesinin istenerek belirlenip davacının bu ölüm olayı nedeniyle İstanbul'a gidip gitmediği açıklığa kavuşturulup dosyadaki diğer deliller ile birlikte değerlendirmeye tabi tutularak feshin haklı yada geçerli bir nedene dayanıp dayanmadığının tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.