Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/32462 K.2016/1433

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, işveren tarafça iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, zamanaşımı itirazında bulunmuş, kış aylarında sabah 08:00 akşam 18:00, yaz aylarında ise sabah 08:00 akşam 19:00 saatleri arası çalışıldığını, haftada bir gün izin kullanıldığını, dini bayramlarda ilk gün çalışıp sonrasında tatil yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur..

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne verilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizin 2014/602 E. 2014/10196 K. Sayılı kararı ile; “...Somut olayda, davacı 15.04.2013 tarihinde ıslah talebinde bulunmuştur. Islah dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmiş olup, davalı taraf ıslah talebine karşı süresi içinde zamanaşımı definde bulunmuştur.

Mahkemece, ıslah talebine karşı davalı tarafın zamanaşımı defi dikkate alınmamış ve bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Ancak ıslah tarihi itibarıyla zamanaşımı defi değerlendirilip hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı defi dikkate alınmadan hesaplama yapılması hatalı olup bozma nedenidir.” ve “....Somut olayda; mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup davacının haftalık ortalama 52,5 saat çalışması olduğu kabul edilmiş ve buna göre hesaplama yapılmıştır.

Davalı tarafça dosyaya birkısım imzalı bordrolar ibraz edilmiş olup, söz konusu bordrolarda işveren tarafça bazı aylar için fazla mesai tahakkuku yapıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı hesaplanırken, işveren tarafça ibraz edilmiş olan bordrolarda tahakkuk ettirilmiş olan toplam 362,00 TL nin, hesaplanmış olan fazla mesai alacağından mahsup edilmiş olması hatalıdır.

Yapılacak iş, ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunan dönemler için davacı tarafça daha fazla fazla mesai yapıldığı yazılı belgelerle ispatlanamdığı sürece, anılan dönemler hesaplamadan dışlanmak suretiyle, bordrolarda tahakkuk bulunmayan aylar bakımından belirleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.” gerekçeleri bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek bilirkişi raporu alınmadan bozma ilamında belirtilen şekliyle mahkemece hesaplama yapılarak yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

6100 sayılı HMK 26. Maddesine göre hâkim, kanundaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda fazla mesai ücretine ilişkin olarak davacı dava dilekçesi ile 1.500,00 TL ve ıslah dilekçesi ile 1.302,21 TL. olmak üzere toplam 2.801,21 TL talep etmiş olmasına rağmen mahkemece 3.472,45 TL net fazla mesai alacağına hükmedilmiş olması talep aşımı olup, bozma nedenidir.

3- Dairemiz bozma kararında zamanaşımı dikkate alınarak fazla mesai ücretine ilişkin olarak bordrolarda tahakkuk olan ayların dışlanarak ilgili alacakların yeniden hesaplanması gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece bozma kararında belirtilen hususlar, yeniden bir bilirkişi raporu alınmaksızın gerekçeli kararda izah edilmek suretiyle karşılanmıştır. Oysa mahkemece gerekçeli kararda belirtilen şekilde yapılan hesaplamalar özellikle taraflar açısından itiraza ve denetime elverişli değildir. Yapılacak iş dosya bilirkişiye tevdi edilerek bozma kararında belirtilen hususlara göre ve denetime elverişli şekilde hazırlanacak bilirkişi raporu çerçevesinde karar vermektir.

Mahkemece bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozma nedenidir.