Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/3297 K.2015/4268

İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili müvekkilinin davalı iş yerinde geçici olarak çalışmakta iken 15.09.2007 tarihinde Diyarbakır Su Trübünü ve Generatör Fabrikası Müdürlüğünde daimi işçi statüsüne alındığını ve bu tarihten itibaren de sendikalı olma hakkını kazandığını, iddia ederek 15.09.2007 tarihi ile 15.02.2011 tarihi arasında Batman Barajı HES'deki çalışmalarından doğan geçici görev harcırah alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın yetki yönünden reddine karar verilmesini, işin esasına girilmesi halinde ise davaya konu Batman Hes Santralinin, EÜAŞ Genel Müdürlüğü ile ... Genel Müdürlüğü arasında akdedilen sözleşmelerde belirtilen tarihler arasında müvekkili tarafından işletildiğini, bu işletmelerin gerçekleştirilebilmesi için personel ihtiyacı olduğunu, Ankara ve Diyarbakır teşkilatlarından personel aktarımı yapılamadığından,

bu işletmelerde çalışmak üzere doğrudan dışarıdan personel tedarik edildiğini davacının da bu personellerden biri olduğunu, davacının geçici görevle görevlendirilmediğini, özellikle Batman Hes işletmesinde çalıştırılmak üzere işe alındığını, davacının daimi ikametgahının da aynı mahalli sınırlar içinde olduğunu ve işyeri değişikliği sebebiyle göç harcırahı aldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 15.09.2007 tarihinde Diyarbakır Generatör Fabrikasında kadrolu işçi statüsüne geçtiği, asıl görev yerinin Diyarbakır ili olduğu ancak geçici görevle Batman Hidroelektrik Santralinde bakım görevini sürdürdüğü, 15.09.2007-15.02.2011 tarihleri arasındaki bu görevlendirmenin geçici olduğunun açık olduğu anlaşıldığından davalı idarenin harcırah yönetmeliğine göre işveren tarafından dosyaya bildirilen harcırah tutarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının davalının EÜAŞ'den ihale ile aldığı Batman Hidroelektrik Santrallerindeki işler için işe alındığı ve bu işyerinde Geçici Hizmet Sözleşmeleri ile geçici işçi statüsünde çalışırken 15.09.2007 tarihinde daimi kadroya alınarak aynı işte çalışmaya devam ettiği, hidroelektrik santrallerinde işlerin bitimi ile de davacının 2011 yılında davalı işverenin ülke çapındaki teşkilatlanma açısından sadece iki tane olan işyerlerinden Diyarbakır ...

İşletme Müdürülüğü'ne (diğeri Ankara'daki merkez teşkilat) nakledilerek burada çalışmaya devam ettiği, sendikaya üye olduğu, Toplu İş Sözleşmesinin 61-b. maddesinde işyeri dışında yatılı göreve gidenlerin işyerinde uygulanan harcırah yönetmeliğine göre ödeme yapılacağının yazılı olduğu, işyeri Yönetmeliği 5.a) maddesinde ise şirket tarafından işin icabına ve ihtiyaca göre geçici görevle şehir belediyesi hudutları dışında bir mahalle gönderilmeleri durumunda harcırahtan yararlanılacağının yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda TİS'de yatılı görevle işyeri dışına gönderilenler için uygulanacak harcırah konusunda işyeri Yönetmeliğine atıf yapılmıştır. Yönetmelik hükmünden ise işyerinde çalışmakta olan bir işçinin işin icabına ve ihtiyaca göre geçici görevle belediye sınırları dışında görevlendirilmesi durumunda harcırahtan yararlanabileceği anlaşılmaktadır. Davalı işyerinin Ankara ve Diyarbakır dışında başka bir yerde teşkilatı veya şubesi yoktur.

EÜAŞ'dan aldığı iş için davacıyı doğrudan bu işte çalıştırmak için ilk defa işe almış ve bu işte geçici işçi olarak 2005 yılından itibaren davacıyı çalıştırmıştır. 2007 yılında daimi kadroya geçen işçiler santrallerden alınan işler bitince işten çıkarılmak yerine Diyarbakır'daki İşletme Müdürülüğü bünyesine “Göç Harcırahları” ödenerek çalıştırılmaya devam edilmişlerdir.

Fiili olarak aslında davacılar hep davalının EÜAŞ'dan aldığı santrallerdeki işlerde çalıştırılmış işe de bu sebeple alınmışlardır. Bu durumda işin icabına veya ihtiyaca göre bir yerden belediye sınırları dışında bir başka yere görevlendirme söz konusu değildir. Mahkemece harcırah ödenmesi uygulamasının amacına uygun düşmeyen bir yorumla davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.